PRZEDSZKOLE NR 3
W MIASTECZKU ŚLĄSKIM

GRUPA IV „MALI ODKRYWCY”

Wychowawca: mgr Henryka Pytlok

PIĄTEK: 3. 04. 2020 r.

TEMAT: PTASIE GNIAZDA

- wzbogacenie wiadomości na temat wybranych gatunków ptaków

- rozumienie znaczenia ptaków dla środowiska

-uświadomienie istnienia ochrony środowiska

- pamięciowe opanowanie piosenki

1. „ Poznajemy ptaki” – rozmowa na temat obrazków, inspirowana wierszem

K. Datkun- Czerniak „ Ptaszek opowiada”

Zielenieją się listki

na smukłej topoli

i ptaszek tam śpiewa.

Opowiada listkom

o swojej wędrówce:

co widział, co słyszał

w obcych krajach, hen.

Ile przebył gór i mórz,

aby wreszcie wrócić ju.

Bo tu jego dom,

tu kochane drzewa,

wśród gałęzi tutaj

najpiękniej się śpiewa.

* Rozmowa na temat wiersza: O czym opowiadał ptaszek listkom? Dlaczego ptaki do nas wracają?

* Ciekawostki Gdzie zimują ptaki?

JASKÓŁKI- zimują w Afryce i tropikalnej części Azji

ŻURAWIE- spędzają zimę w Azji, w Afryce i na Półwyspie Iberyjskim.

SKOWRONEK – zimuje w basenie Morza Śródziemnego

Nauczyciel pokazuje na mapie, jaką drogę musiały pokonać ptaki, aby wrócić ponownie do naszego kraju.

* Rozpoznawanie ptaków na obrazkach. Opisywanie charakterystycznych cech ptaków oraz zwyczajów związanych z migracją. Czytanie tekstu.

( książka s. 58- 59)

Dzieci nazywają znane gatunki. Opisują wygląd ptaków, wskazując ich charakterystyczne cechy. Kierując się kształtem dzioba , wymieniają rodzaj pożywienia. Czytają z pomocą nauczyciela nazwy ptaków oraz tekst umieszczony pod obrazkami ( 6 latki). Nauczyciel informuje, że wszystkie przedstawione ptaki na obrazkach znajdują się w Polsce pod ochroną.

* Zabawa ruchowa „ Ptaki do gniazd”

( Pomoce: kolorowe krążki( tamburyn)

Nauczyciel rozkłada kolorowe krążki ( gniazda). Gra na tamburynie. Dzieci ( ptaki) biegają pomiędzy gniazdami. Na przerwę w grze każde dziecko ( ptak) wraca do swojego gniazda ( staje na krążku).

* Zapoznanie dzieci z przysłowiami, które są związane z ptakami

- Gdy gęś dzika w marcu przybywa, ciepła wiosna bywa.

- Jak przylecą żurawie można bydło paść na trawie.

- Widzisz bociana w wodzie, nie myśl o pogodzie.

- Gdzie bocian na gnieździe siedzi, tam piorun nie uderzy.

- Wybiera się jak sójka za morze.

* Karty Pracy cz. 4 nr 44 ( 5 latki) Dzieci:

- rysują po śladach – od zdjęcia ptaka do jego gniazdami- oglądają zdjęcia, opowiadają jak ptak budował gniazdo

* Karty Pracy cz.4 nr 54 ( 6 latki) Dzieci:

- słuchają wypowiedzi 5- latków o kolejnych etapach budowania gniazda, uzupełniają je o własne doświadczenia i wiedzę

- rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie

* „ Gdzie mieszkają bociany? „ - reagowanie na sygnały: ustne i dźwiękowe

Dzieci ( małe bociany);

-maszerują w rytm muzyki na sygnał uderzenie- w bębenek- „ małe bociany wracają do gniazda” – dzieci gromadzą się wokół nauczyciela - „ bocianiej mamy”

- na hasło; „ Bociany są zmęczone” – przechodzą do leżenia

- na sygnał: dwa uderzenia w bębenek - „ wspaniałe bociany wychodzą na spacer”

- na hasło: „ bociany stoją” – zatrzymują się, opuszczają ręce, próbują utrzymać równowagę, stojąc na jednej nodze

- na hasło: „ bociany klekoczą” – wypowiadają „ kl, kl, kle” ręce dzieci naśladują otwieranie i zamykanie dzioba

- na hasło: „ bociany biegną” – dzieci wyciągają ręce na boki, wykonują ruchy naśladujące ruchy skrzydeł ptaka

* Karty pracy cz.4 nr 55 ( 6latki)

Dzieci: odszyfrowują nazwy ptaków, naklejają pod szyfrem odpowiednie litery

- odszukują wśród naklejek zdjęcia ptaków, naklejają je obok ich nazw

- rysują szlaczki po śladach , a potem – samodzielnie

* Karty pracy cz. 4 nr 45 ( 5 latki)

Dzieci:

- łączą brakujące fragmenty, znajdujące się na dole karty z odpowiednimi ich miejscami na zdjęciu

bocian henia

Ptaki Henia

 

CZWARTEK 2.04.2020 r.

TEMAT: POZNAJEMY BUDOWĘ PTAKA

* wzbogacenie wiadomości na temat ptaków

* rozbudzanie zainteresowań przyrodniczych

rozwijanie umiejętności czytania

* rozwijanie sprawności ruchowej

1. Ćwiczenia poranne

* Zabawa orientacyjno – porządkowa „ Słonce – deszcz”

Nauczyciel rozkłada na sali krążki. Na uderzenie w bębenek i hasło: „ Słonko świeci wesoło” – dzieci biegają między krążkami. Na uderzenie i hasło „ Deszcz pada, zróbmy koło- dzieci podnoszą krążek do góry i kładą go na głowie. Ponowny dźwięk bębenka i hasło: „ Słonko świeci wesoło” jest sygnałem do położenia krążka w dowolnym miejscu na podłodze i poruszania się biegiem między krążkami.

* Ćwiczenia tułowia „ Witamy powracające ptaki”

Dzieci siedzą skrzyżnie. Krążki układają przed siebie. Dłonie splatają z tyłu. - Na raz – starają się dotknąć czołem krążka – witają ptaki wracające z ciepłych krajów, na dwa – prostują się, podnoszą głowę do góry- rozglądają się czy widać nadlatujące ptaki

* Zabawa bieżna „ Ptaki i gniazda”

Dzieci układają krążki na podłodze. To ich gniazda. Każde dziecko ( ptak) siedzi w swoim

„ gnieździe” ( siada skrzyżnie na krążku). Przy dźwiękach bębenka „ ptaki” poruszają się między „ gniazdami – wylatują na poszukiwanie pożywienia”. Na przerwę w grze wracają do swoich „ gniazd”. Siadają skrzyżnie, prostują plecy, dłonie układają na kolanach.

* Zabawa ruchowa z elementem równowagi - „ Czapla”

dzieci spacerują pomiędzy leżącymi na podłodze krążkami, wysoko unosząc nogi. Na hasło: „ Czapla” – podnoszą krążek, stają na jednej nodze, a drugą, ugiętą w kolanie, podnoszą do góry. Układają krążek na kolanie i starają się utrzymać równowagę.

2. Karty Pracy cz. 4 nr 51 ( 6- latki)

Dzieci:

- czytają wyrazy

- w każdej grupie łączą wyraz z lewej strony z wyrazem z prawej strony, który się z nim rymuje

- łączą luki w wyrazach z odpowiednimi literami, odczytują wyrazy

- piszą litery „ J, j” po śladach, a potem samodzielnie

Dzieci 5 letnie

Wykorzystują narysowany na kartce trójkąt do stworzenia sylwety ptaka. Dorysowują brakujące elementy, wypełniając nimi całą powierzchnię kartki. Kolorują rysunek.

3. „ Co słychać panie bocianie? - słuchanie opowiadania M. Strękowskiej – Zaremby „ Ptaki”

( Książka s. 56- 57)

Zadzwoniła babcia, ta, która mieszka pod miastem, na wsi, i powiedziała, że upiekła ulubione ciasteczka Ady. - Przyjedziecie do nas? - zapytała.

- No pewnie! - zapewniała Ada i dotąd namawiała rodziców, aż się zgodzili na wspólny wyjazd.

- Gdzie ciasteczka? - zapytała, gdy tylko zobaczyła babcię.

Olek nie był smakoszem ciasteczek, za to lubił towarzystwo dziadka. Odnalazł go w sadzie obok domu. Dziadek obserwował przez lornetkę niebo. Olek zadarł głowę. W oddali zobaczył jakieś drobne punkciki.

- Bociany wracają. Co za widok! - dziadek uśmiechnął się promiennie.

- Naprawdę?! - Olek rzucił się biegiem do samochodu po swoją lornetkę. Po chwili już był z powrotem.- Zdążyłem?! Jeszcze je widać?! - pytał zdyszany.

Trzeba wam powiedzieć, że lornetki przybliżają i powiększają obraz, więc widok był niezwykły. Olek tak bardzo zagapił się w niebo, że nawet nie zauważył Ady, która przybiegła za nim z własną malutką lornetką. Patrzył na szybujące po niebie bociany. Widział ich rozłożone skrzydła, długie, wyciągnięte szyje, czerwone dzioby, a gdy poprawił ostrość, zobaczył nawet pojedyncze pióra w ogonach. Ptaki prawie nie poruszały , a jednak sunęły po niebie jak papierowe samoloty albo małe szybowce niesione wiatrem.

- Tez chciałbym tak latać. Szkoda, że nie mam skrzydeł! - westchnął.

Dziadek się uśmiechnął. - Ptaki mogą latać nie tylko dzięki skrzydłom. Ich waga też jest ważna. Są lżejsze niż my, bo mają lekkie dzioby i nieduże głowy. No i nie posiadają zębów, żeby mniej ważyć.

Na niebie było tłoczno jak na autostradzie. Nie tylko bociany wracały do domu na wiosnę. Leciały szpaki, pliszki i zięby. Jedne zawzięcie trzepotały skrzydełkami, inne machały nimi tylko od czasu do czasu.

- Mógłbym na nie patrzeć bez końca. Żałuję, że tak późno poświęciłem się obserwowaniu przyrody. Wierzcie mi, że jest to wyjątkowa przyjemność- mówił dziadek. - Nawet nie wiecie, co wyprawiają zwierzęta, gdy sądzą, że nikt ich nie widzi. Takich zabaw, psot i tańców nigdzie indziej nie zobaczycie. Olka najbardziej zainteresowały zwierzęce psoty. - Pokażesz nam te psoty!? - spytał.

- Oczywiście, wybierzemy się do lasu jutro z samego rana. Babcia pomoże nam przygotować kanapki i termos z ciepłą herbatą. Zabierzemy też mapę terenu i to, co najważniejsze dla obserwatorów przyrody ...- dziadek spojrzał pytająco na wnuki.

- Ciasteczka! - wykrzyknęła Ada.

Olek popatrzył na siostrę z politowaniem – Lornetki- poprawił ją.

Ich głosy wywabiły z domu tatę. Spojrzał w niebo na szybujące ptaki i westchnął, podobnie jak wcześniej Olek: - chciałbym latać jak ptaki.

- Lepiej nie. Musiałbyś wyrwać wszystkie zęby, a i tak byłbyś za ciężki – mądrze zauważył Olek.

- Głowę też masz za dużą – dodała Ada.

- Nie mówiąc o braku skrzydeł – dorzucił rozbawiony dziadek.

* Rozmowa na temat opowiadania.

( Książka s. 56- 57)

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce, odpowiadają na pytania: Co robią ptaki wiosną? Kto to jest ornitolog?

Następnie czytają tekst umieszczony pod obrazkiem.

* Poznawanie budowy ptaka

Nauczyciel pyta: Dlaczego ptaki umieją latać, a ludzie nie potrafią?

Natura cały organizm ptaka wyposażyła w cechy, które umożliwiają mu latanie, np. kości ptaka są zupełnie inne niż kości innych zwierząt. Są dużo lżejsze, gdyż znajduje się między nimi wiele pustych przestrzeni. Ptaki nie mają zębów, co także zmniejsza ich ciężar. Pokryte są piórami, które spełniają wiele funkcji. Ptak ma skrzydła, które wykorzystuje do radzenia sobie z oporem powietrza.

* Karty Pracy cz. 4 nr 42 ( 5 latki)

Dzieci:

- czytają z nauczycielem nazwy części ciała bociana i wskazują je na obrazku

- dorysowują żabę i trawę

- rysują szlaczek po śladzie

* Karty Pracy cz 4 nr 52 – 53 ( 6 latki)

Dzieci:

- czytają samodzielnie nazwy części ciała bociana: głowa, ogon, pozostałe nazwy czyta nauczyciel

- piszą po śladach poznanych liter, czytają tekst

* Zabawa ruchowa „ Bocian i wrony”

dzieci maszerują w rożnych kierunkach w rytm bębenka. Na przerwę nauczyciel podaje hasło: Bocian. Dzieci stają na jednej nodze, wyciągają przed siebie wyprostowane ręce, tworząc dziób i mówią: kle, kle, kle. Na hasło: Wrona – dzieci wykonują przysiad i mówią: kra, kra, kra.

4. Wskazywanie różnic w budowie ciała wybranych ptaków, ze szczególnym zwróceniem uwagi na dzioby. Porównywanie ptasich dziobów i rozpoznawanie ptaków po dziobach

( ilustracje ptaków: wróbla, wrony, dzięcioła, bociana, orła)

nauczyciel zwraca uwagę na wielkość, ubarwienie, kształt kończyn, dzioba. , ogona. Pyta: Dlaczego ptaki mają różne dzioby?

Ciekawostki na temat ptaków

Ptaki różnią się zewnętrznie wielkością, ubarwieniem, kończynami, ogonami i dziobami. Najmniejszym ptakiem na świecie jest koliber, a największym – struś afrykański. Najbardziej kolorowymi ptakami w Polsce są: kraska, bażant, wilga, dzięcioł, szczygieł, sójka. Najdłuższy dziób ma pelikan australijski. Dzioby ptaków dostosowane są do rodzaju spożywanego pokarmu. Dziób wszystkożercy szpaka czy wrony jest niezbyt duży, ostry na końcu i przeważnie czarny. Dziób ziarnożercy np. wróbla, jest krótki i szeroki. Służy do rozłupywania twardych nasion. Dziób owadożercy np. jaskółki jest podobny do dzioba ziarnożercy. Dzięki niemu ptak może łapać niewielkie owady. Dziób ptaków drapieżnych np. orła, jest masywny i mocno zagięty. Umożliwia schwytanie zdobyczy. Bocian ma dziób długi, bo poluje na zwierzęta, które zamieszkują podmokłe łąki.

* Karty Pracy cz. 4 nr 43 ( 5 latki)

Dzieci:

- oglądają zdjęcia

- opowiadają o tym, co robi bocian ( bocian lecący, karmiący, bocian na łące, jedzący mysz lub węża)

- słuchają tekstu czytanego przez 6 latki

- rysują po śladach drogę żabki do stawu

- rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie

* Karty Pracy cz.4 nr 53 ( 6 latki)

Dzieci:

- słuchają wypowiedzi 5 latków na temat zdjęć

- czytają tekst umieszczony obok zdjęć

- czytają tekst wyrazowo- obrazkowy znajdujący się pod zdjęciami

5. Zabawa ruchowa z elementem rzutu „ Jajko w gnieździe”

( pomoce kosz na śmieci, kartka zgnieciona – kulka)

Każde dziecko ugniata białą kartę w kulkę ( jajko kukułki). Na środku koła nauczyciel ustawia kosz na śmieci ( gniazdo). Dzieci ( kukułki) starają się podrzucić „ swoje jaja do gniazda innego ptaka” czyli wrzucić kulkę do kosza. Komu się uda, siada krzyżnie w kole.

6. Zagadka

Swoim czerwonym dziobem
klekoce, nie pieje,

wśród żabek
wielki postrach sieje.    ( bocian)

Praca plastyczna

(Pomoce: rolka po papierze toaletowym, farby, klej, kartka z bloku technicznego, nożyczki)

Z białej kartki bloku technicznego wycinany koło i przecinamy je nożyczkami na połowę.

Malujemy czarną farbą skrzydła. Wycinamy głowę i szyję. Malujemy oko i dziób. Szyję przyklejamy do tułowia. Rolkę po papierze toaletowym nacinamy z dwóch stron do połowy i malujemy na niej nogi.  

Bociek

 

ŚRODA: 1.04.2020 r.

TEMAT: JAJKO I JEGO TAJEMNICE

1. Wprowadzenie do tematu ( obrazki przedstawiające zwierzęta, które wykluły się z jajka np. kury, pingwina, bociana, wróbla)

Rozmowa: Co łączy zwierzęta przedstawione na obrazkach? ( wszystkie zwierzęta wykluły się z jajka)

* Porównywanie jajka surowego i ugotowanego.

( pomoce: pojemnik, lignina, jajko ugotowane, jajko surowe, dwie szklanki, talerzyk)

W pojemniku wyłożonym np. ligniną układamy surowe jajko i ugotowane jajko. Dzieci potrząsają nimi, starając się porównać dźwięki, jakie wydają. Wskazują na różnice. Wprowadzamy jajka w ruch obrotowy . Dzieci wskazują, które jajko kręci się szybciej. Zastanawiają się nad przyczyną.

Jajko surowe obraca się tylko przez chwilę, a potem zatrzymuje. Dzieje się tak dlatego, że ma płynny środek, który porusza się wewnątrz skorupki w różne strony. Uniemożliwia to szybkie poruszanie się jajka.

* Samodzielne doświadczenia z jajkiem

Dzieci:

- badają zachowanie jajka surowego i jajka ugotowanego

- badanie jajka surowego w wodzie po dodaniu do niej soli

Dzieci najpierw wlewają do słoika trochę wody, wkładają jajko, potem dosypują stopniowo soli ( ok. 10 łyżeczek) uzupełniają wodę, wlewając ją ostrożnie po ściankach naczynia i obserwują, co się dzieje

- badanie jajka ugotowanego zanurzonego w kawie, herbacie lub coca- coli

Skorupka jajka zbudowana jest z wapnia, podobnie jak nasze zęby. Takie same przebarwienia jak na skorupkach jajek pozostają na naszych zębach,jeśli nieprawidłowo dbamy o higienę jamy ustnej i nie myjemy zębów.

* Karty Pracy cz. 4 nr 40 ( 5 latki)

Dzieci:

opowiadają, co się dzieje na obrazku

- czytają z nauczycielem tekst, mówiąc w odpowiednich miejscach nazwy obrazków

- słuchają teksu czytanego przez 6- latki

- odpowiadają na pytania związane z przeczytanym przez 6- latki tekstem: Gdzie było gniazdo bociana? Ile jajek było w gnieździe? Do czego Olkowi była potrzebna rolnetka?

* Karty pracy cz. 4 nr 48 ( 6- latki)

Dzieci:

- słuchają tekstu czytanego przez 5- latki

- czytają tekst umieszczony pod obrazkiem

- odpowiadają na pytania związane z przeczytanym tekstem: Gdzie było gniazdo bociana? Ile jajek było w gnieździe? Do czego Olkowi była potrzebna lornetka?

2. Odkrywanie litery j; małej, wielkiej, drukowanej, pisanej

* Wyodrębnienie wyrazu podstawowego : jajka.

* Słuchanie zagadki:

Gdy skorupka pęknie, pisklę się wykluje.

Ale najpierw w gnieździe ptak je wysiaduje     ( jajko)

* analiza i synteza słuchowa słowa: jajka

Dzieci: - dzielą słowo: jajka” na sylaby, wymieniają kolejno wszystkie głoski, wymieniają inne słowa, w których słychać głoskę j na początku, w środku i na końcu słowa

* budowanie schematu słowa: jajka

( białe kartoniki)

Dzieci:   ( białe kartoniki)

- układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie: jajka,

- układają tyle kartoników,ile głosek słychać w słowie

* budowanie schematu słowa : Jola

* budowanie modeli słów: jajka, Jola

( czerwone i niebieskie kartoniki)

Dzieci:

- głośno wymieniają kolejne głoski w słowach. Określają czy głoska „ f” jest spółgłoską, czy samogłoską. Pod schematami słów zaznaczają miejsce głoski „ j” niebieskimi kartonikami.

* Odkrywanie litery „ J, j”

Na tablicy nauczyciel umieszcza modele słów „ Jolka, jajko” . Pokazuje literę „ J” małą i wielką. Dzieci określają jej wygląd. Umieszczają kartoniki z literą we właściwych miejscach pod swoimi modelami słów: Jajka, Jola.

Nauczyciel przypomina, że imiona rozpoczynają się wielką literą.

* wysłuchiwanie różnic między wyglądem liter „ i”, „ j”.

Dzieci wyszukują różnice pomiędzy nimi. Wskazanie, która głoska – i czy J- jest spółgłoską, a która- samogłoską.

* Karty pracy cz. 4 nr 48 ( kontynuacja)

Dzieci:

- dzielą na głoski nazwy zdjęć, rysują pod nimi tyle okienek, z ilu głosek składają się ich nazwy

- czytają sylaby i wyrazy

- zaznaczają na niebiesko litery „ j, J” w wyrazach.

Karty pracy cz. 4 nr 50 9 6 latki)

Dzieci:

- czytają tekst, wskazując po każdym przeczytanym zdaniu właściwe fragmenty obrazkach- kreślą kształty liter pisanych „ j, J” w powietrzu

- piszą litery „ j, J” po śladach, a potem – samodzielnie.

Karta Pracy cz. 4 nr 41 ( 5 latki)

Dzieci:

- łączą linami rysunki, których nazwy rozpoczynają się tak samo, kolorują wybrane rysunki

- czytają z nauczycielem wyraz „ jajka”, układają obok taki sam wyraz z liter odszukanych wśród naklejek

* Zabawa ruchowa „ Podaj jajko”

( pomoce: łyżka, piłeczka do ping- ponga)

Dziecko układa na łyżce piłeczkę i idzie szybkim krokiem dookoła krzesełka tak aby piłeczka nie spadła. Powtarza ćwiczenie zmieniając kierunek marszu.

 

WTOREK” 31. 03. 2020 r.

TEMAT: WIOSENNE SYMETRIE

1. „Leniwa ósemka” – rysowanie w powietrzu motyla metodą Dennisona

Dzieci (na wysokości oczu) wyciągają do przodu jedną rękę. Kciukiem kręcą kółko- w lewą stronę, do góry, do dołu, wracają do punktu wyjścia. Następnie kręcą drugie koło tą samą ręką, z tego samego punktu, w prawą stronę ku górze, do dołu i z powrotem do punktu wyjścia ( rysują ósemkę). Oczy dzieci podążają za ruchem ręki. Ćwiczenie wykonujemy kilka razy: raz jedną ręką, raz drugą ręką, a także oburącz.

2. Rysowanie leniwych ósemek na kartce.

( Pomoce: kartki z narysowanymi na nich wykropkowanymi ósemkami, sznurek, kredki)

Dzieci rysują po śladzie. Następnie układają na stole takie same ósemki. Rysują je na kartkach bez wzoru.

3. „ W poszukiwaniu wiosennych symetrii” – zajęcia matematyczne

* Przygotowanie

( pomoce: lusterka, tacki, zestaw kartoników o wymiarach pocztówki z naklejoną na środku kolorową figurą geometryczną – kwadrat, trójkąt, prostokąt, koło

Nauczycielka ustawia krzesełka w szachownicę. Na każdym krzesełku kładzie tackę z lusterkiem i kartonikami na których naklejone są kwadraty, prostokąty, koła, trójkąty. Prosi dzieci o ustawienie się parami. Każda para podchodzi do wybranego krzesełka.

* Samodzielne wykonanie zadań przez dzieci. Obserwowanie w lusterku efektu odbicia i symetrii. Nazywanie tego, co dzieci dostrzegły.

* Dostrzeganie regularności w innych obiektach.

( pomoce: zdjęcia tulipana, parasola, motyla, biała kartka)

Nauczycielka umieszcza na tablicy zdjęcia. Przykłada białą kartkę do zdjęcia tak, aby zakryć jego połowę. Widać więc tylko połowę motyla, połowę parasola, połowę tulipana. Zakrywa raz jedną raz drugą połowę. Dzieci je obserwują i dochodzą do wniosku, że są one takie same.

* Zabawa ruchowa „ Znajdź drugą połowę swojego obrazka”.

( Pomoce: obrazek przecięty na pół np. motyla, pająka, biedronkę, lalkę, parasol)

Nauczycielka wręcza każdemu dziecku przecięty na pół obrazek. Dzieci poruszają się w rytm wygrywanego na bębenku. Na przerwę w grze odnajdują osobę, która ma drugą połowę obrazka.

* Poszukiwanie w sali obiektów, w których można zaobserwować zjawisko symetrii

( Pomoce: klocki w kształcie figur geometrycznych, pluszowe zabawki, garnki, sztućce)

Dzieci odnajdują w sali przedmioty, w których występuje zjawisko symetrii. Wskazują oś symetrii, czyli linię dzielącą obiekt na dwie równe części.

* Układanie symetrycznych obrazków

( Pomoce: tacki, materiał do tworzenia kompozycji – guziki, korale, figury geometryczne wycięte z kolorowego papieru, fasole)

Dzieci siedzą przy stolikach. Dzieci układają na tackach kompozycje- symetryczne obrazki.

4. „ Wiosenne kwiaty” – zajęcia artystyczno – techniczne

Nauczycielka umieszcza na tablicy obrazek przedstawiający ogród wczesną porą. Dzieci opisują jego wygląd, zwracając uwagę przede wszystkim na kwitnące w nim kwiaty.

( Wyprawka, karta 8, rurka do napojów, taśma klejąca, nożyczki, plastelina, nakrętka od butelki, kartoniki z imieniem. )

Dzieci wypychają z karty poszczególne części tulipana. Przekładają końcówki rurek do napojów przez nacięte miejsca tak, jak widać na fotografii. Przyklejają liście tulipana do rurek taśmą klejącą.

Wypełniają plasteliną nakrętkę od butelki i umieszczają w niej sylwetę tulipana. Dzieci układają kartoniki ze swoimi imionami obok kwiatków.

 

PONIEDZIAŁEK 30. 03. 2020 r.

TEMAT: WIOSNA BUDZI ZWIERZĘTA

1. Zabawa w kręgu „ Motylek”

Dzieci siedzą w kręgu. Wyobrażają sobie, że trzymają w dłoniach motylka ( dłonie mają złączone). Wskazane przez nauczyciela dziecko wypowiada słowa: „ Motylek, motylek wyleci za chwilę”. Powoli, delikatnie rozchyla dłonie i wypuszcza motylka. Następnie zabawę kontynuuje dziecko siedzące po jego prawej stronie.

* Karty Pracy cz. 4 nr 37 ( 5 latki)

Dzieci:

- nazywają kwiaty przedstawione na rysunkach, kolorują wybrane

- opowiadają jak rozwijał się krokus

Karty Pracy cz. 4 nr 45 ( 6 latki)

Dzieci:

- rozwiązują krzyżówkę, naklejają litery odszukane wśród naklejek tworzące nazwy obrazków

- odczytują hasło

- kolorują rysunek kwiatka- rozwiązanie krzyżówki

- piszą po śladach poznanych liter, czytają

2. Inscenizacja wiersza A. Widzowskiej „ Wiosenna pobudka”

Wiosna obudziła misia.

Motyl mu na nosie przysiadł. - wstań niedźwiadku! Podaj łapkę.

Zdejmij futro, szal i czapkę!

- Aaaaaaaaa! - mis ziewnął, wyszedł z jamy!

- Cześć motylku nakrapiany.

Obudziłeś już borsuka?

Bo już wiosna do drzwi puka.

Borsuk wąchał kwiat sasanki

i z krokusów robił wianki.

- Zaraz włożę je na głowę

pięknej pani borsukowej!

Obudziły się świstaki

przyleciały piękne ptaki:

boćki, gęsi i kukułki.

- Fruń, skowronku, po jaskółki!

Kwitną bazie i pierwiosnki:

- Chcemy słonka! Chcemy wiosny!

Wtem zaspany jeż nadchodzi.

- Gdzie jest ….zima? O co chodzi…?

* Rozmowa na temat wiersza. Utrwalenie wiadomości na temat zwyczajów zwierząt.

* Zabawa ruchowa „ Motylek”

Pomoce:

kawałki kolorowej krepiny dla każdego dziecka, krążki w kolorach krepiny, tamburyn

Nauczycielka rozdaje dzieciom po dwa kawałki krepiny w takim samym kolorze., rozkłada krążki w kolorach krepiny – to kwiaty. Dzieci ( motyle) fruwają po ogrodzie przy dźwiękach tamburyna. Na przerwę w graniu motyle przysiadają na kwiatku w kolorze swoich skrzydeł. Siedząc na kwiatkach, motyle wypowiadają następujące słowa: W ogrodzie lata mały motylek, którzy na kwiatkach siada co chwilę.

3 Zapoznanie z motylkiem cytrynkiem

Nauczycielka umieszcza na tablicy zdjęcie motyla cytrynka. Dzieci opisują jego wygląd. Wyjaśniają pochodzenie nazwy.

Samica motyla cytrynka jest biała, żółtawozielonkawym odcieniem, a samiec ma kolor jaskrawo żółty . Jego skrzydła pachną cytryną. Cytrynek zimą drzemie, zagrzebany w zeschniętych liściach. Dlatego właśnie jego pełna nazwa brzmi latolistek cytrynek. Wiosenne słońce ogrzewa liście i motyl się budzi. Jeśli temperatura powietrza spadnie, znowu zrobi się zimno, cytrynek wraca pod suche liście. Wyjdzie z nich wtedy, kiedy będzie cieplej. Po zimowej drzemce od razu jest gotowy do lotu. Niewiele motyli tak potrafi.

* Zapoznanie ze stadiami rozwoju motyla

( Wyprawka, Karta F, nożyczki)

Dzieci przygotowują kartę z wyprawki, wycinają obrazki. Przyglądają się obrazkom. Omawiają z pomocą nauczyciela poszczególne stadia rozwoju motyla ( jaja, larwa – inaczej gąsienica, poczwarka, dorosły motyl).

* Karty Pracy cz. 4 nr 38 ( 5 latki)

* Karty Pracy cz. 4 nr 46 ( 6 latki)

Dzieci:

- rysują po prawej stronie taki sam znak, jaki znajduje się po lewej stronie

- rysują po śladach

* Karty Pracy cz. 4 nr 39 ( 5 latki)

Karty Pracy cz. 4 nr 47 ( 6 latki)

Dzieci:

- rysują na kołach, po prawej stroni takie same linie, jakie są na kołach, po lewej stronie

- rysują po śladach

4. Wyszukiwanie obrazków przedstawiających narzędzia ogrodnicze. Utrwalenie ich nazw.

Wyprawka – karta B ( napisy: widły, grabie, motyka, sekator, pazurki

Karta C ( obrazki do napisów), nożyczki

Dzieci wyszukują wśród przedstawionych na kartach obrazków te, na których widnieją narzędzia ogrodnicze i wycinają je. Wskazują narzędzie, które udało im się zaobserwować podczas prac na działce, w ogródku

Dzieci 5 letnie:

- kolejno nazywają narzędzia ogrodnicze przedstawione na obrazkach. Rozpoznają i głośno wymawiają pierwszą głoskę w każdej nazwie

Dzieci 6 letnie:

- łączą obrazki, na których są przedstawione narzędzia ogrodnicze z ich nazwami- układają napisy pod obrazkami.

* Zabawa ruchowa z elementem równowagi „ Z kwiatka na kwiatek”

Pomoce: krążki w różnych kolorach

Nauczycielka rozkłada krążki w rożnych kolorach ( kwiatki) w niewielkiej odległości od siebie. Dzieci ( motyle) przefruwają z kwiatka na kwiatek ( nie mogą dotknąć podłogi) muszą przejść bezpośrednio z jednego krążka na drugi. Na jednym kwiatku może być tylko jeden motyl.