PRZEDSZKOLE NR 3
W MIASTECZKU ŚLĄSKIM

Grupa III Misie (4-5 latki)     Wychowawca Grażyna Filipczyk

 

Piątek 3.IV.2020r.

Temat: Święta tuż,tuż

• wzbogacanie wiadomości na temat Wielkanocy,

• rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat

• rozwijanie sprawności manualnej.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy– język, wargi, żuchwę.

Jajko – dzieci otwierają i zamykają wargi, układając je tak,

aby były zaokrąglone jak jajko.

Gorące jajko – dzieci nabierają powietrze nosem, a wypuszczają ustami,

naśladując dmuchanie na jajka.

Wkładamy jajka do koszyczka – dzieci unoszą język za zęby i zatrzymują go tam, a następnie przeliczają kolejne jajka, używając liczebników porządkowych.

Rogi baranka – baranek wielkanocny ma okrągłe rogi – dzieci rysują językiem kółeczka, przesuwając jego czubek po górnej wardze i po dolnej wardze.

Baranki na hali – baranki wędrują w górę i w dół, pasąc się na hali – dzieci opierają czubek języka raz za górnymi zębami, a raz za dolnymi zębami.

Kura liczy kurczęta – dzieci dotykają czubkiem języka do każdego zęba w jamie ustnej: najpierw na górze, potem – na dole.

• Zabawa ruchowa „Kura i jajka”

Mała obręcz dla każdego dziecka. Jedno dziecko pełni rolę kury, a pozostałe dzieci są jajkami – kucają w obręczy. Kura dotyka jajek. Wychodzą z nich kurczątka, naśladują ruchy swojej mamy i wędrują za nią.

Na koniec następuje zmiana dziecka w roli kury.

• Zabawa ruchowo-naśladowcza „Przedświąteczne porządki”

Dzieci naśladują ruchem czynności podane przez dorosłego, związane z wykonywaniem przedświątecznych porządków: odkurzanie, zamiatanie, ścieranie kurzu, mycie okien, trzepanie dywanów itp.

Rozwiązywanie zagadki B. Szelągowskiej „Koszyczek”

Dorosły recytuje zagadkę i prosi dzieci o podanie rozwiązania.

To w nim leżą na serwetce jajka malowane,

a pośrodku, obok chlebka,

spoczywa baranek. (koszyk wielkanocny)

Prezentowanie koszyczka wielkanocnego i wyjaśnianie jego symboliki.

Dorosły prezentuje koszyczek wielkanocny i jego zawartość.

Dzieci nazywają znajdujące się w nim przedmioty.

Wyjaśniamy ich symbolikę.

Chleb symbolizuje ciało Chrystusa.

Wkładamy go do koszyczka, aby zapewnić sobie dobrobyt i pomyślność.

Jajka są symbolem nowego, rodzącego się życia.

Wędlina jest symbolem dostatku, bogactwa i dobrobytu.

Sól i pieprz symbolizują oczyszczenie, prostotę i prawdę.

Baranek jest symbolem Chrystusa – Baranka Bożego, który zwyciężył śmierć.

Wkładana do koszyczka figurka baranka jest zazwyczaj wykonana z cukru, czekolady lub chleba.

Chrzan jest oznaką ludzkiej siły, którą chcemy mieć przez cały rok.

Słuchanie wiersza A. Widzowskiej „Wielkanoc”

Książka dla każdego dziecka.

Kurko, proszę, znieś jajeczka,

śnieżnobiałe lub brązowe,

ja z nich zrobię na Wielkanoc

cud-pisanki kolorowe.

Do koszyczka je powkładam,

z chlebkiem, babką lukrowaną,

potem pójdę je poświęcić

z bratem, siostrą, tatą, mamą.

Przy śniadaniu wielkanocnym

podzielimy się święconką i buziaka

dam mamusi, zajączkowi i kurczątkom.

„Śmigus-dyngus!” – ktoś zawoła,

tatę wodą popryskamy,

mama będzie zmokłą kurką,

bo to poniedziałek lany!

• Rozmowa kierowana na podstawie wiersza.

Dorosły zadaje pytania:

− Z czego robi się pisanki?

− Co wkładamy do koszyczka wielkanocnego?

− Co robimy w lany poniedziałek?

− Co wam się kojarzy ze świętami wielkanocnymi?

Karta pracy, cz. 2, nr 28. 4 latki

Dzieci: − rysują koszyk po śladzie,

− kolorują koszyk i jajka,

− naklejają naklejki,

− nazywają kolory pisanek.

Karta pracy, cz. 4, nr 52.   5latki

Dzieci: − wskazują odpowiednie obrazki

− kończą rysować kurczątka według wzoru,

− kolorują je.

Ćwiczenie spostrzegawczości „Pisanki”

Pary obrazków pisanek o tym samym wzorze (można wykorzystać stemplowane pisanki wykonane przez dzieci).

Dzieci dobierają do pary obrazki pisanek o tym samym wzorze.

Omawiają wzór i kolor pisanki.

Dzieci dobierają jednakowe obrazki pisanek w pary.

Następnie grają nimi w memory

Odwracają obrazki na drugą stronę, a następnie losują dwa z nich.

Jeśli będzie to para, zabierają je.

Na koniec liczą, ile mają par.

Wygrywa osoba, która ma ich najwięcej

Propozycja dodatkowej pracy plastycznej dla chętnych dzieci „Kolorowa pisanka”

kolorowa pisanka Grażyna

 

Czwartek 2.IV.2020 r.

Temat: „Wielkanocne malowanie”

• utrwalanie wiadomości na temat tradycji wielkanocnych,

• poszerzanie doświadczeń i wiadomości dotyczących tworzenia barw pochodnych,

• rozwijanie słuchu fonematycznego,

• wzbogacanie doświadczeń plastycznych.

Ćwiczenie słuchowe - „Kto cię woła?”

Dzieci siedzą w kole. Jedno z nich wchodzi do środka koła i zamyka oczy.

Dziecko wskazane przez dorosłego wypowiada imię dziecka siedzącego w środku koła.

Zadaniem jego jest wskazanie, kto je zawołał i jak ta osoba ma na imię.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych –„ Zabawy z jajkiem”

Dzieci układają z szarf małe koła i stają przed nimi. Dorosły wręcza każdemu dziecku małą piłeczkę (jajko). Na sygnał dzieci podnoszą piłeczki oburącz do góry, unoszą głowę i patrzą na piłeczki. Następnie układają je ostrożnie w środku koła ułożonego z szarf.

Starają się, aby nogi przez cały czas wykonywania ćwiczenia były proste (nie ugięte w kolanach).

Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – „Kurczaki i jajka”

Piłki (jajka) leżą w środku kółek ułożonych z szarf. Dzieci (kurczaki) poruszają się ostrożnie na czworakach po całej sali, uważając, aby żadne jajko się nie zbiło, czyli nie zmieniło swojej pozycji. Jeśli tak się stanie, odkładamy jajko (piłkę) na bok.

Po zakończonej zabawie wspólnie z dziećmi liczymy, ile jajek zostało rozbitych.

Zabawa ruchowa z elementem równowagi – „Wyścigi z jajkiem”

Dzieci ustawiają się w dwóch rzędach. Dorosły wręcza pierwszemu dziecku z każdego rzędu łyżkę, na której układa piłkę (jajko). Dzieci kolejno pokonują wyznaczoną przez dorosłego drogę i przekazują łyżkę następnemu dziecku.

Wygrywa rząd, w którym zawodnicy wykonali zadanie jako pierwsi.

Ćwiczenie uspokajające.

Dzieci kładą się na podłodze. Umieszczają piłkę na swoim brzuchu. Oddychają głęboko i obserwują, jak piłka unosi się i opada. Jeśli piłka zsunie się z brzucha, podnoszą ją i kontynuują ćwiczenie.

„Zabawy kolorami” – zabawy badawcze.

Zabawa na powitanie.

Dzieci witają się z dorosłym, mówiąc rymowankę

I. Fabiszewskiej i wykonując odpowiednie ruchy.

Na raz nogą tupiemy – dzieci tupią,

na dwa w ręce klaszczemy – klaszczą, na trzy się kłaniamy – kłaniają się,

na cztery ręką machamy – machają do siebie ręką.

Karta pracy, cz. 4, nr 50   5 – latki

Dzieci: − opowiadają, co dzieje się na obrazku,

− czytają z dorosłym tekst pod obrazkiem, uzupełniając go nazwami obrazków,

− rysują szlaczek po śladzie.

• Rozmowa na temat przeczytanego tekstu.

Dorosły pyta: Czym Olek malował jajka?

Jakiego koloru farby miał Olek?

Wyjaśniamy, że kolory można podzielić na dwie grupy: ciepłe i zimne.

Kolory ciepłe to takie, które kierują nasze myśli ku słońcu i ciepłu.

Kolory zimne zaś przypominają nam wodę, chłód i niebo.

Pytamy: O których kolorach używanych przez Olka możemy powiedzieć, że są ciepłe, a o których, że są zimne?

Co mógł zrobić Olek, aby jego jajka były pomalowane na więcej niż cztery kolory?

Zapraszamy do zabaw w mieszanie kolorów.

• Poszukiwanie kolorów, z których powstanie kolor zielony.

Dla każdego dziecka: podstawka do mieszania barw, pędzel, farby w kolorach: żółtym, czerwonym, niebieskim.

Dorosły informuje dzieci, że są to tak zwane kolory podstawowe, które można ze sobą mieszać. Prosi o zastanowienie się, z jakich kolorów może powstać kolor zielony.

Dzieci mieszają ze sobą farby, a następnie informują, z jakich kolorów udało im się go uzyskać.

Graficzne przedstawienie sposobu uzyskiwania koloru zielonego.

Karton formatu A2, kredki. Dorosły. układa na dywanie duży karton. Chętne dziecko rysuje na nim, po lewej stronie, zieloną plamę, strzałkę, a po prawej stronie strzałki dwie plamy w kolorach żółtym i niebieskim.

Wspólnie formułują zdanie: Kolor zielony powstaje ze zmieszania kolorów żółtego i niebieskiego.

Zabawa ruchowa: „W poszukiwaniu kolorów”.

Tamburyn. Dzieci poruszają się po sali w rytmie wygrywanym na tamburynie.

Na przerwę w grze poszukują w sali przedmiotów, na których znajduje się wymieniony przez dorosłego kolor, i stają obok nich.

Samodzielne doświadczenia dzieci. Mieszanie barw.

Dla każdego dziecka: kartka formatu A3, podstawka do mieszania barw, pędzel, farby w kolorach: żółtym, czerwonym, niebieskim, kartoniki, kredki.

Osoba dorosła zachęca dzieci do samodzielnego poszukiwania sposobów uzyskiwania innych kolorów. Dzieci mieszają farby na kartce.

Jeśli komuś uda się uzyskać inny kolor, informuje o tym. i zapisuje przepis na kartonie.

Informuje, czy jest to barwa ciepła, czy barwa zimna.

Po zakończeniu pracy dzieci liczą, ile kolorów na ich kartce powstało ze zmieszania barw podstawowych.

Układają kartonik z odpowiednią liczbą lub rysują w prawym dolnym rogu odpowiednią ilość kropek.

• Podsumowanie doświadczeń. Odczytanie wszystkich przepisów. Dzieci stają dookoła kartonu.   Wspólnie z dorosłym odczytują wszystkie zapisane przepisy.

Dorosły umieszcza karton w widocznym miejscu w sali. Zachęca dzieci do korzystania z podpowiedzi podczas wykonywania kolejnych prac plastycznych.

„Pisanka wielkanocna” – zajęcia plastyczne.

Dla każdego dziecka: farby w kolorach podstawowych: żółtym, czerwonym, niebieskim, pędzelek, wycięta z kartonu sylweta jajka.

Wprowadzenie do tematu. Pytamy: Czym Olek ozdabiał swoje jajka?

Następnie zachęcamy do samodzielnego ozdobienia farbami sylwety jajka wyciętej z papieru.

• Dzieci malują farbami sylwetę jajka według własnych pomysłów, wykorzystując wiedzę zdobytą na poprzednich zajęciach. Sprawdzają na kartonie zawieszonym w sali, jakich kolorów należy użyć, aby uzyskać nowe barwy.

Karta pracy, cz. 4, nr 51   5latki

Dzieci: − łączą liniami rysunki, których nazwy rozpoczynają się tak samo,

− kolorują trzy wybrane rysunki,

− czytają z dorosłym wyraz farby i układają obok taki sam wyraz z liter odszukanych wśród naklejek.

Składanie w całość pocztówki wielkanocnej

Dla każdego dziecka: koperta, a w niej kartka wielkanocna pocięta na części

(według możliwości dzieci).

Dzieci składają kartki w całość.

Nazywają przedstawione na nich elementy.

 

Środa 1.IV.2020r.

Temat: Wiosenne powroty - Jajko i jego tajemnice

• zachęcanie do samodzielnych doświadczeń i wyciągania wniosków,

• zapoznanie z właściwościami jajka,

• rozwijanie słuchu fonematycznego,

• poznawanie i stosowanie różnych technik plastycznych.

Oglądanie albumów ze zwierzętami.

Rozpoznawanie i nazywanie znanych dzieciom gatunków, które są jajorodne.

Słuchanie ciekawostek na ich temat.

Memory geometryczne – rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej i pamięci.

Dla każdego dziecka: białe szablony figur geometrycznych (małych kwadratów i dużych kwadratów, prostokątów, trójkątów, kół), kredki.

Dorosły układa na stole małe kartoniki – szablony figur geometrycznych (małych kwadratów i dużych kwadratów, prostokątów, trójkątów, kół) – oraz kredki.

Dzieci biorą po białym kartoniku i na jego środku odrysowują jedną figurę geometryczną.

Kolorują ją według własnego pomysłu.

Następnie biorą drugi kartonik i wykonują identyczną figurę. W ten sam sposób odrysowują i kolorują wszystkie figury (występują one parami).

Taka sama para figur geometrycznych może wystąpić więcej niż jeden raz, musi jednak różnić się od pierwszej pary kolorem.

Po zakończeniu pracy dzieci układają kartoniki na stole tak, aby nie było widać, co one przedstawiają.

Grają w Memory geometryczne.

Zasady gry: dziecko odwraca jeden, wybrany kartonik i kładzie go na stole w tym samym miejscu, w którym leżał, ale tak, aby była widoczna umieszczona na nim figura geometryczna.

Nazywa figurę, np. mały czerwony prostokąt. Następnie poszukuje pary, czyli takiego samego drugiego kartonika, odkrywając kolejny kartonik.

Jeśli udało mu się znaleźć parę, zabiera obydwa kartoniki i losuje dalej.

Jeśli nie udało mu się odnaleźć pary, obydwa kartoniki odwraca tyłem i umieszcza w tym samym miejscu. Kartoniki odkrywa kolejne dziecko.

Zabawa kończy się, kiedy zostaną odnalezione wszystkie pary figur.

• Ćwiczenie tułowia – „Witamy powracające ptaki'.

Dzieci siedzą skrzyżnie w rozsypce. Krążki układają przed sobą.

Dłonie splatają z tyłu.

Na raz – starają się dotknąć czołem krążka – witają ptaki wracające z ciepłych krajów,

na dwa – prostują się, podnoszą głowę do góry – rozglądają się, czy widać nadlatujące ptaki.

• Zabawa bieżna „Ptaki i gniazda”.

Dzieci układają krążki na podłodze. To ich gniazda.

Każde dziecko (ptak) siedzi w swoim gnieździe (siada skrzyżnie na krążku).

Przy dźwiękach bębenka ptaki poruszają się pomiędzy gniazdami – wylatują na poszukiwanie pożywienia.

Na przerwę w grze wracają do swoich gniazd. Siadają w nich skrzyż- nie, prostują plecy, dłonie układają na kolanach.

• Zabawa ruchowa z elementem równowagi – „Czapla”.

Dzieci spacerują po sali pomiędzy leżącymi na podłodze krążkami, wysoko unosząc nogi.

Na hasło: Czapla – podnoszą krążek, stają na jednej nodze, a drugą, ugiętą w kolanie, podnoszą do góry.

Układają krążek na kolanie i starają się utrzymać równowagę.

• Zabawa ruchowa z elementem skoku i podskoku – Szpaki na trawie.

Dzieci (szpaki) poruszają się pomiędzy leżącymi na podłodze krążkami (kałużami). Stopy mają złączone. Skaczą lekko, cicho, sprężycie.

Na sygnał – uderzenie w bębenek – zatrzymują się obok kałuży, wykonują siad skulny i piją wodę.

• Ćwiczenie uspokajające.

Dzieci maszerują po obwodzie koła. Krążki układają na głowie.

Na raz – klaszczą w dłonie.

Doświadczenia z jajkiem – zabawy badawcze.

Wprowadzenie do tematu. Obrazki przedstawiające zwierzęta, które wykluły się z jajka, np. kurę, bociana, pingwina, węża, wróbla.

Dzieci siedzą w kole. Dorosły układa w środku koła obrazki przedstawiające zwierzęta, które wykluły się z jajka.

Pyta: Co łączy zwierzęta przedstawione na obrazkach?

Jeśli dzieci nie potrafią odpowiedzieć na pytanie, informuje, że wszystkie te zwierzęta wykluły się z jajka.

Porównywanie jajek: surowego i ugotowanego.

Opisywanie budowy jajka. Plastikowy pojemnik, lignina, surowe jajko, ugotowane jajko, dwie szklanki, talerzyk.

Dorosły układa w pojemniku wyłożonym np. ligniną surowe jajko i ugotowane jajko. Dzieci dotykają kolejno jajek, potrząsają nimi, starając się porównać dźwięki, jakie wydają.

Wskazują różnice. Dorosły wprowadza oba jajka w ruch obrotowy.

Dzieci obserwują jajka i wskazują to, które kręciło się szybciej.

Zastanawiają się nad przyczyną.

Jajko surowe obraca się tylko przez chwilę, a potem się zatrzymuje.

Dzieje się tak dlatego, że ma płynny środek, który porusza się wewnątrz skorupki w różne strony. Uniemożliwia to szybkie poruszanie się jajka.

Następnie rozbijamy surowe jajko. Oddzielamy żółtko od białka.

Prosimy, aby dzieci powiedziały, z czego składa się jajko (skorupka, białko, żółtko).

Samodzielne doświadczenia z jajkiem.

Dzieci badają, co dzieje się z ugotowanym na twardo jajkiem zanurzonym w coca-coli, herbacie, kawie, wodzie z dodanym do niej barwnikiem spożywczym (zanurzają w nich jajko).

Skorupka jajka zbudowana jest z wapnia, podobnie jak nasze zęby.

Takie same przebarwienia jak na skorupkach jajek pozostają na naszych zębach,

jeśli nieodpowiednio dbamy o higienę jamy ustnej i nie myjemy zębów.

Największym jajem u zwierząt lądowych jest jajo strusia czerwonoskórego.

Może ważyć nieco ponad około 1,6 kg. Mieści się w nim około 25 jaj kurzych, a skorupa jest o 10 razy grubsza. Ugotowanie go na twardo zajmuje od 45 minut do około 2 godzin.

Jednym z najmniejszych jaj ptasich jest jako koliberka hawańskiego.

Karta pracy, cz. 4, nr 40 5-latki

Dzieci: − opowiadają, co dzieje się na obrazku,

− czytają z dorosłym tekst, mówiąc w odpowiednich miejscach nazwy obrazków,

− odpowiadają na pytania związane z przeczytanym tekstem: Gdzie było gniazdo bociana?

Ile jajek było w gnieździe?

Do czego Olkowi była potrzebna lornetka?

Bocian z papierowych talerzyków

Ciesząc się wiosną proponuję dzieciom bociany z papierowych talerzyków.

Potrzebne będą: papierowy talerzyk, nożyczki, ołówek, dwie małe i jedna duża plastikowa łyżeczka, kreatywne oczy, czerwony marker, klej na gorąco, kawałek czerwonej pianki

Najpierw według wzoru na zdjęciu należy wyciąć elementy z papierowego talerzyka, następnie pomalować końcówki skrzydeł na czarno. Małym łyżeczkom przycinamy okrągłe zakończenia i malujemy czerwonym markerem. Do główki dużej łyżki przyklejamy oczy i wycięty z pianki dziób. Na koniec sklejamy wszystkie elementy i bocian jest gotowy do poszybowania w górę.

Bociany talerze

 

 

Wtorek 31.III.2020r.

Temat: Wiosna budzi zwierzęta

• określanie zmian zachodzących w życiu zwierząt i wiązanie ich z aktualną porą roku,

• przezwyciężanie lęku i nieśmiałości przed wystąpieniami publicznymi,

• rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej,

•rozwijanie wyobraźni twórczej

• rozwijanie sprawności ruchowej.

Zabawa „Motylek”.

Dzieci siedzą w kręgu.

Wyobrażają sobie, że trzymają w dłoniach motylka (dłonie mają złączone).

Wskazane dziecko wypowiada słowa: Motylek, motylek wyleci za chwilę.

Powoli, delikatnie rozchyla dłonie i wypuszcza motylka.

Następnie zabawę kontynuuje dziecko siedzące po jego prawej stronie.

Karta pracy, cz. 4, nr 37 5- latki

Karta pracy, cz. 2, nr 37 4- latki

Dzieci: − nazywają kwiaty przedstawione na rysunkach, kolorują wybrane, opowiadają, jak rozwijał się krokus.

Dzieci siedzą w kole. Kolejno wypowiadają pierwszą sylabę imienia kolegi, którego chcą powitać.

Mówiąc, wstają, np. Witam Ka… (rola).

Dziecko, którego imię rozpoczyna się na tę sylabę, dopowiada brakującą część swojego imienia, odpowiada na powitanie, mówiąc:

Witam Cię, i również wstaje.

Wymienia pierwszą sylabę imienia kolejnego dziecka.

Zabawa kończy się, gdy wszystkie dzieci zostaną powitane (czyli stoją w kole).

Inscenizacja wiersza A. Widzowskiej „Wiosenna pobudka”

Dorosły przedstawia inscenizację wiersza A. Widzowskiej „Wiosenna pobudka”, wykorzystując pacynki, kukiełki lub sylwety pani Wiosny, zwierząt, roślin.

Wiosna obudziła misia.

Motyl mu na nosie przysiadł.

– Wstań, niedźwiadku! Podaj łapkę.

Zdejmij futro, szal i czapkę!

– A aaaaaa! – miś ziewnął, wyszedł z jamy.

– Cześć, motylku nakrapiany.

Obudziłeś już borsuka?

Bo już wiosna do drzwi puka!

Borsuk wąchał kwiat sasanki i z krokusów robił wianki.

– Zaraz włożę je na głowę pięknej pani borsukowej!

Obudziły się świstaki, przyleciały śliczne ptaki: boćki, gęsi i kukułki.

– Fruń, skowronku, po jaskółki!

Kwitną bazie i pierwiosnki:

– Chcemy słonka! Chcemy wiosny!

Wtem zaspany jeż nadchodzi.

– Gdzie jest… zima?

O co chodzi…?

• Rozmowa na temat inscenizacji.

Samodzielne odgrywanie scenek przez dzieci

Dorosły pyta: Kogo obudziła wiosna?

Proponuje dzieciom samodzielne odgrywanie scenek.

Dzieci wybierają sobie role.

Następnie odgrywają mini scenki, wykorzystując kukiełki, pacynki lub sylwety.

Zabawa ruchowa: Motyl w ogrodzie.

Po dwie kolorowe chusty (po dwie takiego samego koloru) lub kolorowa krepina dla każdego dziecka, krążki w kolorach chust, odtwarzacz CD, nagranie dowolnej muzyki tanecznej.

Dorosły rozdaje dzieciom po dwie chusty w takim samym kolorze (lub kawałki krepiny). Na sali (ogrodzie) rozkłada krążki w kolorach chust – to kwiaty.

Dzieci (motyle) fruwają po ogrodzie przy dźwiękach muzyki. ( zwracamy uwagę na to, że obydwa skrzydła motyla muszą się poruszać w takim samym tempie).

Na przerwę w muzyce motyle przysiadają na kwiatku w kolorze swoich skrzydeł. Siedząc na kwiatkach, motyle wypowiadają następujące słowa:

W ogrodzie lata mały motylek,

który na kwiatkach siada co chwilę.

• Zapoznanie z motylkiem cytrynkiem.

Duży obrazek/duże zdjęcie motyla, talerzyk, cytryna.

Dorosły umieszcza na tablicy duży obrazek/duże zdjęcie motyla cytrynka.

Dzieci opisują jego wygląd. Wyjaśniają pochodzenie nazwy.

Dajemy dzieciom do powąchania plasterek cytryny na talerzu.

Samica motyla cytrynka jest biała, z żółtawo zielonkawym odcieniem, a samiec ma kolor jaskrawo żółty.

Jego skrzydła pachną cytryną. Cytrynek zimą drzemie, zagrzebany w zeschniętych liściach. Dlatego właśnie jego pełna nazwa brzmi lato-listek cytrynek.

Wiosenne słońce ogrzewa liście i motyl się budzi.

Jeśli temperatura powietrza spadnie, znowu zrobi się zimno, cytrynek wraca pod suche liście. Wyjdzie z nich wtedy, kiedy będzie cieplej.

Po zimowej drzemce od razu jest gotowy do lotu. Niewiele motyli tak potrafi.

Karta pracy, cz. 4, nr 38, 39   5-latki

Dzieci: − rysują po prawej stronie taki sam znak, jaki znajduje się po lewej stronie,

− rysują po śladach.

− rysują na kołach po prawej stronie takie same linie, jakie są na kołach po lewej stronie,

− rysują po śladach.

Dużo do zrobienia- utrwalenie pojęć: mniej, więcej  4-5 latki

Zadanie znajduje się w dodatkowych kartach ksero

Dzieci po lewej stronie rysują mniej elementów niż jest na środku, a po prawej stronie więcej

 

Poniedziałek 30. III. 2020 r.

Temat: Szukamy wiosny w parku

• dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie w związku z nadejściem wiosny,

• utrwalanie nazw roślin charakterystycznych dla środowiska parku,

• rozwijanie umiejętności poruszania się w przestrzeni (w rytmie muzyki),

• wyrabianie reakcji na zmiany tempa.

• Powitanie.

Dzieci witają się z dorosłym, wypowiadając rymowankę i wykonując następujące ruchy:

Grzecznie się witamy – kłaniają się sobie wzajemnie,

w kółeczku siadamy – siadają w kole.

Plecy prostujemy – prostują plecy,

nogi krzyżujemy – siadają skrzyżnie.

• Słuchanie wiersza B. Formy „Nadeszła wiosna”.

Spojrzał w okno mały Paweł,

a w ogrodzie wiosna,

świeżą trawkę,

przebiśniegi w koszu nam przyniosła.

Obudziła pąki kwiatów w parku i w ogrodzie.

Zapomnijcie, moi mili, o śniegu i chłodzie.

Pożyczyła od słoneczka garść ciepłych promieni,

gdy ogrzeje nimi ziemię, świat się zazieleni.

• Rozmowa na temat wiersza.

Dorosły pyta: Jaką porę roku dostrzegł za oknem Paweł?

Jakie zmiany w przyrodzie przyniosła wiosna?

Dzieci wymieniają oznaki wiosny przedstawione w wierszu.

Karta pracy, cz. 4, nr 34,35,36 (5 latki)

Dzieci: − przyglądają się obrazkowi, wypowiadają się na jego temat,

− odszukują wśród naklejek kolorowe, kółeczka,

− naklejają naklejki na odszukanych na obrazku oznakach wiosny (np. lecące bociany, szpak na drzewie, kwitnąca wierzba, kwitnąca leszczyna, krokusy, kępki trawy, podbiał, sasanki, zawilce, kra na rzece)

− rysują szlaczek po śladzie.

− rysują szlaczek po śladzie, a potem – samodzielnie.

• Zabawa twórcza „Marcowe odgłosy”.

Kawałki papieru, butelki. Dzieci próbują naśladować odgłosy przyrody, korzystając z dostępnych materiałów. I tak, gniotąc papier albo trąc dłońmi o siebie, naśladują szum wiatru;

dmuchając w otwór butelki i improwizując melodycznie na głosce u – gwizd wiatru; stukając palcami w papier – krople deszczu.

Zabawy przy piosence „Maszeruje wiosna”

Tam daleko, gdzie wysoka sosna
maszeruje drogą mała wiosna
ma spódniczkę mini, sznurowane butki
i jeden warkoczyk krótki.

Maszeruje wiosna a ptaki wokoło
lecą i świergoczą głośno i wesoło
Maszeruje wiosna, w ręku trzyma kwiat
gdy go w górę wznosi - zielenieje świat.

Nosi wiosna dżinsową kurteczkę,
na ramieniu małą torebeczkę
chętnie żuje gumę i robi balony
a z nich każdy jest zielony.

Maszeruje...

Wiosno, wiosno, nie zapomnij o nas
każda trawka chce już być zielona
Gdybyś zapomniała, inną drogą poszła
zima by została mroźna.

Maszeruje...

https://www.youtube.com/watch?v=LFPthrmErcY

• Ćwiczenie oddechowe – „Wiosenne kwiaty”.

Kolorowe papierowe kwiaty, bębenek. Na środku pokoju rozrzucamy kolorowe papierowe kwiaty. W rytmie bębenka dzieci maszerują między nimi.

Na sygnał – mocne uderzenie – każde dziecko podnosi najbliżej leżący kwiatek i go wącha. Wciąga powietrze nosem, wypuszcza ustami.

Zabawy na świeżym powietrzu

• Zabawa ruchowa z elementem spostrzegawczości – „Gramy w zielone”.

Wyznaczamy teren do zabawy.

Dzieci stoją w rozsypce dorosły pyta: Grasz w zielone?

Dzieci odpowiadają: Gram.

Dorosły pyta: Masz zielone?

Dzieci odpowiadają: Mam.

Następnie biegną do miejsca w ogrodzie, w którym dostrzegą zielony kolor,

i zatrzymują się przy nim.

Wygrywa dziecko, które jako pierwsze dotknie czegoś w zielonym kolorze. Obowiązuje zasada, że można dotknąć tego samego zielonego przedmiotu lub tej samej zielonej rośliny tylko raz.

• Wsłuchiwanie się w odgłosy wiosny.

Rozpoznawanie i nazywanie usłyszanych dźwięków.

Dzieci stają obok dorosłego w luźnej gromadce.

Zachowują ciszę.

Wsłuchują się w dźwięki, jakie słychać w ogrodzie.

Rozpoznają je i nazywają. Wybierają dźwięk, który wydał im się najbardziej interesujący.

Uzasadniają swoje zdanie.

• Zabawa ruchowa z elementem równowagi – „Z kwiatka na kwiatek”.

Krążki w różnych kolorach. rozkładamy w niewielkiej odległości od siebie, kolorowe krążki (kwiaty).

Dzieci (motyle) przefruwają z kwiatka na kwiatek (nie mogą dotknąć podłogi, muszą przejść bezpośrednio z jednego krążka na drugi).

Na jednym kwiatku może znajdować się tylko jeden motyl.

Zadanie dodatkowe (4-5 latki)

Grafomotoryka „ Zaprowadź bociana do żabki”

Zadanie znajduje się na dodatkowej kartce ksero.