PRZEDSZKOLE NR 3
W MIASTECZKU ŚLĄSKIM

Grupa III Misie (4-5 latki)     Wychowawca Grażyna Filipczyk

 

Piątek 27.III.2020r.

Temat: Wiosenne przebudzenia – oznaki wiosny.

• obserwowania zmian zachodzących w przyrodzie wiosną,

• wiązanie ich z aktualną porą roku,

• wzbogacanie wiedzy na temat pierwszych wiosennych kwiatów,

• rozwijanie umiejętności uważnego słuchania,

• rozwijanie sprawności ruchowej.

Zabawa na powitanie.

Dzieci mówią dzień dobry w następujący sposób:

dzień – uderzają dłońmi o kolana,

do – uderzają dłońmi o podłogę,

bry – klaszczą.

Rozwiązanie zagadki I. Fabiszewskiej, która wyjaśni dzieciom,

o jakiej porze roku będą rozmawiały na dzisiejszych zajęciach.

Bociany z podróży wracają,

wokół kwiaty rozkwitają.

Motyle pojawiły się na łące,

ale dni nie są jeszcze gorące. (wiosna)

Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego „Oznaki wiosny”

– Wstawajcie, śpiochy! – budził dziadek Olka i Adę.

– Mamy już wiosnę! Od dzisiaj mamy tyle samo dnia co nocy, a od jutra dzień będzie

   coraz dłuższy, a noc coraz krótsza... Aż do wakacji!

– Wiosna, a spać się chce! Jestem senny – wiosenny!

– Nie marudź, wstawaj szybko, a nie pożałujesz! I ty Ada, też!

– A mogę dośnić do końca moją bajeczkę?

– Dobrze, daję wam piętnaście minut na obudzenie i wyjście z łóżka!

   Po piętnastu minutach dzieci były na nogach, myły buzie i ręce w umywalce,

   czyściły zęby.

– Ubierajcie się, wychodzimy! – A co będziemy robić? – spytała Ada.

– Wyruszamy na poszukiwanie wiosny!

– A jak wygląda wiosna? – spytała Ada.

– Za chwilę ją zobaczysz!

   Ada wyobraziła sobie wiosnę jako panią w zielonej sukni, z wiankiem na głowie,

   niosącą koszyk pełen kwiatów.

   Olek rozglądał się, szukając zwiastunów wiosny.

– Ja tu widzę tylko zimę!

   Wszędzie śnieg, drzewa są gołe, bez liści, gdzie tu wiosna?

– Tak myślisz?

   Rozejrzyj się, patrz uważnie, to zobaczysz wiosnę!

   Nagle Ada się zatrzymała.

– O, jakie ładne, białe kwiatki!

   Wyrastają ze śniegu!

– To przebiśniegi!

   Widzisz, Olku, Ada pierwsza zauważyła wiosnę!

– O, a tam takie fioletowe kwitną! Ale ich dużo!

– To są przylaszczki!

   Dwa punkty dla Ady! Ada, dumna, rozglądała się wszędzie.

– O, jeż wyłazi spod gałęzi!

– Obudził się ze snu zimowego!

– O, bazie rosną na wierzbie!

– Brawo, Olku, to też oznaki wiosny!

   Na polu, między płatami topniejącego śniegu, zieleniło się coś jak trawa.

– O zielone rośnie! – zawołał Olek.

– To wschodzi ozimina – zboże zasiane jesienią, które przezimowało na polu!

– O, lecą jaskółki!

– Brawo! Jedna jaskółka nie czyni wiosny, ale całe stadko – tak! – powiedział

   dziadek.    

– Jedna jaskółka mogła przezimować w norce u kreta, razem z Calineczką! –

   stwierdziła Ada.

– Wiosną niedźwiedzie budzą się z zimowego snu, wychodzą głodne ze swojej

   gawry i szukają tłustych małych dziewczynek do jedzenia! – zażartował Olek.

– Ale mnie nie zje, bo powiem, że jestem niesmaczna! – powiedziała Ada, ale na

   wszelki wypadek rozglądała się dookoła.

– Ada, nie słuchaj go, tu nie ma niedźwiedzi! Co najwyżej mogły się obudzić

   borsuki i chomiki!

– Ale one nie jedzą dzieci? – upewniła się Ada.

– Z tego co wiem, to nie! – uśmiechnął się dziadek.

   Dzieci usłyszały głośny dźwięk dochodzący znad podmokłych łąk.

– Co tak hałasuje? – zdziwił się Olek.

– To żuraw! Jego klangor niesie się na wiele kilometrów!

– Żurawie przyleciały? – Już miesiąc temu! Zawsze przylatują, zanim zacznie się

   wiosna!  

– O, bociany, bociany, bociany – zawołała Ada. Wysoko na niebie krążyły bociany.

   Wracały do swoich gniazd.

– No, to już możemy być pewni, że wiosna nadeszła! – powiedział dziadek.

Rozmowa na temat opowiadania. Książka - dla każdego dziecka.

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce. Odpowiadają na pytanie:

- Jakie oznaki wiosny widzieli Olek i Ada na wiosennym spacerze z dziadkiem?

- Wskazują na obrazku odpowiednie szczegóły.

Zabawa ruchowa „ Wiosenny deszcz”

Dorosły wyklaskuje rytm, a w tym czasie dzieci spacerują swobodnie po terenie   ogrodu.

Na sygnał – jedno wyraźne klaśnięcie – dzieci chowają się przed wiosennym deszczem w umówione (lub oznaczone) miejsce.

Karta pracy, cz. 4, nr 32, 33 ( 5latki )

− dzieci nazywają kwiaty, podają ich charakterystyczne cechy,

− rysują po śladzie, nie odrywając kredki od kartki, kolorują rysunki.

− czytają tekst z dorosłym − nazywają ptaki, opisują ich wygląd,

− kontynuują szlaczek z poprzedniej karty. −

Karta pracy, cz. 2, nr 24 ( 4 latki )

- dzieci: − odszukują wśród naklejek obrazki: skowronka, przebiśniegów, lecącego   bociana,

− naklejają obrazki według instrukcji (na wierzbie, przed wierzbą, nad wierzbą),

− dorysowują słońce i trawę,

− rysują po śladzie.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Wąchanie kwiatków – dzieci nabierają powietrze nosem,

a wypuszczają ustami, naśladując wąchanie kwiatków.

Podlewamy kwiatki – pompujemy wodę do konewki,

dzieci unoszą język do góry, w stronę nosa, opuszczają go w stronę brody,

a następnie obie wargi wysuwają do przodu.

„Wiosenne kwiaty” – obrazek na piasku

Dla każdego dziecka: papierowa tacka, nasiona fasoli, łupinki po orzechach pistacjowych,

kasza jęczmienna, ryż, piasek.

Dzieci: − układają na piasku, umieszczonym na papierowej tacce, obrazek, np. z nasion fasoli, łupinek orzechów pistacjowych, kaszy jęczmiennej, ryżu.

Nadają swoim pracom nazwy.

Ćwiczenie kształtujące poczucie rytmu – Wiosna.

Dzieci swobodnie biegają w dowolnych kierunkach w rytmie tamburynu.

Podczas przerwy w muzyce dorosły recytuje tekst B. Formy w wymyślonym przez siebie rytmie. Dzieci starają się go powtórzyć.

Wiosna, wiosna, pachnąca, radosna,

do nas dziś przybyła, kwiaty rozrzuciła.

Dzieci powtarzają proponowany tekst, stosując różne natężenie głosu, w tempie wolnym, szybkim.

 

CZWARTEK 26.III.2020r

Temat: Wiosna w Ogrodzie

• zachęcanie do obserwowania zmian zachodzących w przyrodzie wiosną,

• wzbogacanie wiedzy na temat pierwszych wiosennych kwiatów,

• rozwijanie umiejętności wokalnych

• rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej

Ćwiczenie kształtujące poczucie rytmu – „Wiosna”

Dzieci swobodnie biegają w dowolnych kierunkach w rytmie tamburynu.

Podczas przerwy w muzyce recytujemy tekst B. Formy w wymyślonym przez siebie rytmie.

Dzieci starają się go powtórzyć.

Wiosna, wiosna, pachnąca, radosna,

do nas dziś przybyła, kwiaty rozrzuciła.

Dzieci powtarzają proponowany tekst,

stosując różne natężenie głosu, w tempie wolnym, szybkim

Ćwiczenia słuchowe Co to?

Dorosły wypowiada sylabami słowa kojarzące się z wiosną (np.: słoń-ce, tu-li-pan, żon-kil, kwia-ty, itp.). Zadaniem dzieci jest połączenie słów w całość.

Karty pracy, cz. 4, nr 27, 28, 29 ( 5 latki )

Karty pracy, cz. 2, nr 27 ( 4- latki )

Nauka piosenki „Maszeruje wiosna”

Tam daleko, gdzie wysoka sosna
maszeruje drogą mała wiosna
ma spódniczkę mini, sznurowane butki
i jeden warkoczyk krótki.

Maszeruje wiosna a ptaki wokoło
lecą i świergoczą głośno i wesoło
Maszeruje wiosna, w ręku trzyma kwiat
gdy go w górę wznosi - zielenieje świat.

Nosi wiosna dżinsową kurteczkę,
na ramieniu małą torebeczkę
chętnie żuje gumę i robi balony
a z nich każdy jest zielony.

Maszeruje...

Wiosno, wiosno, nie zapomnij o nas
każda trawka chce już być zielona
Gdybyś zapomniała, inną drogą poszła

zima by została mroźna.

Maszeruje...

https://www.youtube.com/watch?v=LFPthrmErcY

Zabawa ilustrowana ruchem do piosenki „Maszeruje wiosna”

Wiosenne kwiaty – zwiastuny wiosny – film wraz z muzyką A. Vivaldi „Wiosna”

https://www.youtube.com/watch?v=rANDOonihZg

Malowanie farbami –„ Żonkile w wazonie”

Rozmowa o kolorach wiosennych kwiatów.

Dzieci opisują wygląd -zwracają uwagę na kolor, budowę kielicha, płatki, łodygę, liście, malują na zadany temat.

(praca znajduje się w dodatkowych kserówkach)

 

 

Środa 25.III.2020r

Temat dnia: Marcowe przepisy

•rozwijanie umiejętności posługiwania się, w celowo stworzonych sytuacjach, liczebnikami w  

aspektach kardynalnym i porządkowym, w zakresie 6,

• porównywanie liczebności zbiorów,

• zachęcenie do dbałości o prawidłową postawę ciała.

• Rozmowa na temat wędrówki słońca po niebie.

• Utrwalanie nazw pór dnia: rano, południe, popołudnie, wieczór.

• Układanie zdań z każdą pora dnia

     np. Rano świeciło słońce.

           W południe padał deszcz.

           Wieczorem wiał silny wiatr.

Temat: Przepis na marcową pogodę – zajęcia matematyczne.

Dzieci stoją w kole. Za pomocą dowolnej wyliczanki wybieramy dziecko, które staje w środku. Podaje nazwę części ciała, które mają się powitać, np. nogi, ręce, plecy.

Dzieci witają się z kolegą (lub z koleżanką) stojącym (stojącą) po swojej prawej stronie, a następnie po lewej stronie. Dziecko stojące w środku wybiera inne dziecko, które wchodzi do środka koła i podaje nazwę innej części ciała.

• Przygotowanie przepisu na marcową zupę.

Liczenie składników wchodzących w skład potrawy. Kartoniki, na których są przedstawione różne symbole składników pogody, np. słońce, krople deszczu, płatki śniegu, płatki śniegu z deszczem, piorun, drzewo z pochylonymi gałęziami (wiatr) – kartoników z symbolami pogody tego samego rodzaju musi być 10, wycięta z papieru sylweta dużego garnka. Dzieci siedzą w kole. układamy w środku koła wyciętą z papieru dużą sylwetę garnka, a obok różne symbole składników pogody. Proponujemy dzieciom przygotowanie przepisu na marcową zupę. Dzieci kolejno podają składniki, to znaczy wymieniają nazwy i liczbę ( do 6 – 5-latki) poszczególnych składników pogody, następnie biorą odpowiednie symbole i umieszczają je na sylwecie garnka. Kiedy wszystko, co jest potrzebne, znajdzie się w garnku, dzieci wstają. Naśladując prawą ręką ruch mieszania zupy łyżką, mieszają zupę. Następnie kładą się na brzuchu dookoła sylwety garnka i mocno dmuchają. Te kartoniki z symbolami pogody, które zsuną się z sylwety garnka, są już miękkie. Chętne dzieci liczą je, np. ile jest już miękkich słoneczek, ile chmurek itd. Jeśli w garnku zostały jeszcze składniki niedogotowane, dzieci ponownie mieszają zupę, kładą się na brzuchu i dmuchają. Dalej zabawa toczy się według tych samych zasad, aż do momentu, gdy wszystkie składniki w zupie będą miękkie, czyli zdmuchnięte.

• Zabawy z marcem – utrwalanie nazw liczebników porządkowych.

Kartoniki, na których są przedstawione różne symbole składników pogody, np. słońce, krople deszczu, płatki śniegu, płatki śniegu z deszczem, piorun, drzewo z pochylonymi gałęziami (wiatr) – kartoników ze składnikami pogody tego samego rodzaju musi być 10.

Dzieci siedzą w półkolu. układamy w jednej linii (przed dziećmi) kartoniki z symbolami pogody, np.: słońce, chmura, deszcz, słońce, chmura, deszcz (początkowo dwie sekwencje).

Dzieci głośno nazywają symbole znajdujące się na kartonikach.

Następnie odwracamy obrazki tak, aby nie było widać, co się na nich znajduje (nie zmieniamy kolejności).

Pytamy: Co znajduje się np. na drugim obrazku?

Dziecko, po udzieleniu odpowiedzi, podchodzi, odwraca obrazek i sprawdza, czy odpowiedź była prawidłowa. Zostawia odkryty obrazek i wraca na miejsce.

Pytamy: Co znajduje się na piątym obrazku?

Dalej zabawa toczy się według tych samych zasad, do chwili aż wszystkie obrazki zostaną odkryte.   możemy wprowadzić podział na dzieci 4-letnie i 5-letnie. Dostosowujemy pytania do poszczególnych grup.

• Marcowe niespodzianki – ćwiczenia oddechowe, liczenie symboli przedstawiających składniki pogody.

Kartoniki, na których są przedstawione różne symbole składników pogody, np.: słońce, krople deszczu, płatki śniegu, płatki śniegu z deszczem, piorun, drzewo z pochylonymi gałęziami (wiatr) – dla każdego dziecka jeden kartonik, duża sylweta garnka wycięta z kartonu, pudełko, budzik.

Każde dziecko losuje z pudełka jeden kartonik przedstawiający symbol pogody i układa go przed sobą na podłodze. Nastawiamy budzik na pięć minut. Dzieci kładą się na brzuchu. Próbują wdmuchnąć swój kartonik do sylwety garnka. Jeśli im się to uda, siadają skrzy-żnie w miejscu, gdzie stały na początku zabawy, aby nie przeszkadzać innym. Dźwięk budzika kończy zabawę. Dzieci sprawdzają, jaka pogoda będzie tego dnia – liczą, których kartoników jest więcej, np. ze słońcem, z chmurami, z deszczem, ze śniegiem.

Przypominamy, że marzec to miesiąc, w którym pogoda zmienia się bardzo szybko, dlatego trzeba pamiętać o odpowiedniej garderobie.

• Zabawa ruchowa Marcowe słoneczko.

Wręczamy dzieciom kartki z narysowanymi słoneczkami (z różną liczbą promyków).

Dzieci trzymają w rękach kartki ze słoneczkami i poruszają się po sali zgodnie z rytmem wy- grywanym na bębenku. Na przerwę w grze odnajdują dziecko lub dzieci z taką samą liczbą promyków i tworzą z nimi koła.

• Liczenie promyków słońca.

Układanie odpowiedniej liczby elementów zastępczych. Kartoniki z narysowanymi słoneczkami z różną liczbą promyków (dla 4-latków słoneczka z czterema promykami a dla 5-latków maksymalnie sześcioma promykami), 2 pudełka, guziki lub małe klocki. Dzieci losują z pudełka kartoniki z narysowanymi słoneczkami z różną liczbą promyków (z uwagi na grupę mieszaną powinny dwa pudełka: w jednym znajdują się słoneczka, które mają maksymalnie do 6 promyków (5-latki), w drugim – słoneczka, które mają do 4 promyków (4-latki).

Dzieci liczą promyki i układają na podłodze tyle samo, np. guzików (można też wykorzystać klocki), ile promyków ma słoneczko. Sprawdzamy poprawność wykonania zadania.

Karta pracy, cz. 4, nr 24 , 25, 26 ( 5 latki )

Karta pracy, cz. 2, nr 22, 23, 24   ( 4 latki )

• Ćwiczenia grafomotoryczne „Wiosna”

Dzieci ustawiają się w kole, a następnie siadają jedno za drugim, w niewielkiej odległości od siebie, tak aby miały możliwość kreślenia na plecach najbliższej osoby. Prosimy, aby każde dziecko narysowało na plecach sąsiada oznaki wiosny: słońce, chmurę, deszczyk, kwiatek, płotek, trawę.

• Ćwiczenia ortofoniczne „Wiosenna pogoda”

Rozkładamy na dywanie szarfy, a dzieci maszerują dookoła nich, naśladując palcami dłoni padający deszcz, i mówią: kap, kap, kap.

Wchodzą do kałuż ułożonych z szarf i naśladują rozchlapywanie wody przez mocne tupanie i powtarzanie sylab: chlap, chlap, chlap.

 

Wtorek 24. III. 2020r.

Temat: Psotny marzec

  • kojarzenie zjawisk atmosferycznych z porami roku,
  • rozpoznawanie znaków synoptycznych,
  • rozwijanie inwencji twórczej
  • wskazywanie pierwszej głoski w słowach
  • układanie wyrazu według wzoru.
  • rozwijanie sprawności manualnej.
  • zachęcanie do dbałości o prawidłową postawę ciała

Obrazek na temat przedwiośnia - 4latki

Dzieci za pomocą kroplomierza umieszczają na kartce kroplę tuszu, którą potem rozdmuchują. Dorysowują do powstałego kleksa (po jego wyschnięciu) różne elementy, tworząc obrazek na temat przedwiośnia.

przyglądają się obrazkowi,

odpowiadają na pytania

Karta pracy, cz. 4, nr 21 - 5 latki

Obrazek na temat przedwiośnia

oglądają rysunki,

wypowiadają głoskę, którą słyszą na początku każdej nazwy,

kolorują wybrane rysunki,

czytają z dorosłym wyraz cebula,

--odszukują wśród naklejek odpowiednie litery i układają z nich taki sam wyraz.

Dzieci za pomocą kroplomierza umieszczają na kartce kroplę tuszu, którą potem rozdmuchują. Dorysowują do powstałego kleksa (po jego wyschnięciu) różne elementy, tworząc obrazek na temat przedwiośnia.

Psotny marzec” – słuchanie wiersza E. Stadtmüller

Pokaż, pokaż, marcu,

co tam mieszasz w garncu.

Mieszam śniegi, mieszam deszcze,

więc na świecie zimno jeszcze.

Szarobure dni, a wiosenka śpi.

Pokaż, pokaż, marcu,

co tam mieszasz w garncu.

Chociaż chłodno jest na razie,

już na wierzbach kwitną bazie,

słońce uśmiech śle.

Wiosno, pospiesz się!

Pokaż, pokaż, marcu,

co tam mieszasz w garncu.

Już dokoła pachnie wiosną,

a mnie w garncu kwiatki rosną

oraz kiełki zbóż,

kwiecień już tuż-tuż.

Rozmowa na temat wiersza.

Jaki teraz mamy miesiąc?

Jaki miesiąc będzie po marcu?

Jaką teraz mamy porę roku?

Co marzec mieszał w garncu?

Po czym można poznać, że wiosna jest już blisko?

Karta pracy, cz. 4, nr 22

5latki − czytają razem z dorosłym tekst,

           − opowiadają o marcowej pogodzie,

           − słuchają rymowanki o wiosennej pogodzie

           − nazywają przedstawione elementy pogody, rysują po śladach.

Zabawa ruchowa: „Przedwiosenny spacer.”

Odtwarzacz CD, nagranie muzyki w rytmie marsza, przedstawione na obrazkach symbole pogody: słońce, deszcz, śnieg.

Przy nagraniu muzyki w rytmie marsza dzieci spacerują po całej sali.

Na przerwę w muzyce, w zależności od podniesionego symbolu pogody,

wykonują różne zadania:

słońce – siadają skrzyżnie, podnoszą do góry obie ręce i poruszają nimi (tak jak przy   wkręcaniu żarówek),

deszcz – maszerują, przeskakując kałuże,

śnieg – toczą kule śniegowe.

Zapoznanie z przysłowiem „W marcu jak w garncu”

Ustalanie i zapisywanie w kalendarzu pogody warunków atmosferycznych panujących na dworze.

Symbole przedstawiające poszczególne składniki pogody. Proponujemy zaznaczenie zaobserwowanych dzisiaj elementów pogody w kalendarzu pogody (jeśli nie ma gotowego kalendarza pogody, przygotowujemy go razem z dziećmi )

Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 14.

Plastikowe kręgle dla każdego dziecka, bębenek, tamburyn.

Zabawa orientacyjno-porządkowa „Posłuszne kręgle”

Dzieci poruszają się swobodnie po sali, trzymając kręgle w rękach. Na mocne uderzenie w bębenek zatrzymują się i manipulują kręglami: podają je sobie z jednej ręki do drugiej, z przodu, za plecami, pod kolanami; podrzucają je i łapią.

Ćwiczenia mięśni brzucha „ Jak najdalej w przód”

Dzieci w siadzie prostym, kręgle trzymają w obu rękach. Wykonują skłon tułowia w przód, sięgając rękami z kręglami jak najdalej w kierunku stóp (kolana mają proste).

Skręty „Na prawo, na lewo”

Dzieci w siadzie skrzyżnym, trzymają kręgle na głowach, przytrzymując je rękami, łokcie mają skierowane na zewnątrz. Wykonują skręty tułowia w prawo i w lewo; co pewien czas wykonują kilka rzutów i chwytów kręgli.

Skrętoskłony „Witamy stop”

Dzieci w siadzie rozkrocznym, kręgle trzymają oburącz w górze; wykonują skrętoskłon do lewej stopy – przywitanie jej kręglem, wyprost; wykonują skrętoskłon do prawej stopy – przywitanie jej, wyprost (podczas ćwiczenia dzieci starają się nie zginać kolan, kręgle trzymają obiema rękami).

Ćwiczenie mięśni grzbietu „ Oglądamy kręgle”

Dzieci w leżeniu przodem, trzymają kręgle w obu rękach przed głową. Unoszą głowę, prostują ręce; oglądają kręgle, wytrzymują przez chwilę.

Potem powracają do leżenia – odpoczywają.

Ćwiczenie mięśni brzucha „Spotkanie”

Dzieci w leżeniu tyłem, trzymają kręgle w obu rękach wyciągniętych za głową. Jednocześnie wznoszą obie nogi i ręce – dążą do spotkania nóg z kręglami; potem powracają do pozycji wyjściowej.

Ćwiczenie mięśni grzbietu i brzucha „Z nóg do rąk”

Dzieci w leżeniu tyłem, kręgle trzymają pomiędzy stopami. Przekazują kręgle nogami do rąk, za głowę, i powracają do siadu. Ponownie wkładają kręgle pomiędzy stopy i wykonują ćwiczenie od nowa.

Bieg „Postaw kręgle”

Dzieci biegają z kręglami w różnych kierunkach przy akompaniamencie tamburynu. Podczas prze- rwy w grze stawiają kręgle na podłodze tak, aby się nie przewróciły.

Ćwiczenia przeciw płaskostopiu „Sprytne stopy”

Dzieci w siadzie prostym podpartym, kręgiel mają ułożony pomiędzy stopami (pionowo). Krążą obu- nóż w prawo i w lewo. Wałkują kręgle: raz jedną stopą, raz drugą stopą. W siadzie podpartym – chwytają stopami kręgle i podnoszą je do góry.

Zabawa rytmiczna „Zgodnie z rytmem”

Dzieci spacerują po sali w różnych kierunkach, w rytm bębenka. Podczas przerwy w grze zatrzymują się, słuchają rytmu wystukiwanego przez nauczyciela na bębenku, starając się go zapamiętać, a następnie wystukują ten rytm, uderzając kręglami o podłogę.

Zabawa uspokajająca „Marsz parami”

Dzieci maszerują parami po obwodzie koła; odkładają kręgle na wyznaczone miejsce. Zabawy na świeżym powietrzu

Zabawa orientacyjno-porządkowa „Znajdź swoje miejsce”

Gwizdek. Dzieci biegają po wyznaczonym terenie. Na sygnał , np. dźwięki gwizdka, ustawiają się w kole. Starają się zapamiętać, obok kogo stoją.

wydajemy polecenie: Biegające skrzaty – dzieci biegają jak poprzednio. Na kolejny sygnał – dźwięki gwizdka, ustawiają się w kole w ten sam sposób co poprzednio. Zabawę powtarzamy kilka razy,

Układanie rytmu z obrazków przedstawiających różne elementy pogody.

Obrazki przedstawiające różne elementy pogody, np.: słońce, płatki śniegu, krople deszczu, deszcz ze śniegiem. Układamy z nich dowolny rytm (trzy sekwencje). Dzieci dostrzegają rytm w ciągu obrazków i go kontynuują. Następnie samodzielnie układają rytmy według własnych pomysłów. Nazywają składniki pogody przedstawione na obrazkach, liczą takie same symbole.

Zabawa Prognoza pogody. Tekturowe pudełko, nożyczki, plastikowy pojemnik, kartoniki ze znakami synoptycznymi. Tworzymy ramę telewizora, np. z tekturowego pudełka. W plastikowym pojemniku umieszczamy kartoniki ze znakami synoptycznymi. ?Dziecko losuje z pudełka trzy kartoniki. Prezentuje w telewizji prognozę pogody, wykorzystując i pokazując innym wylosowane symbole.

Zwracamy uwagę na wyraźną wymowę, prawidłowe budowanie zdań i odpowiednią modulację głosu.

 

Poniedziałek 23. III. 2020 r.

Witaminki, witaminki

  •  poznawanie znaczenia witamin dla zdrowia człowieka,
  •  rozpoznawanie i nazywanie różnych produktów żywnościowych bogatych w   witaminy,
  •  rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej

Zabawa wyrabiająca reakcję na zmiany tempa – Marcowy deszcz.

Dzieci biegają w rytmie wystukiwanym na bębenku. Na przerwę w muzyce deszcz przestał padać – dzieci przechodzą do przysiadu

Na dźwięk bębenka dzieci biegają na palcach – uciekają przed deszczem, następnie przechodzą do przysiadu i uderzają opuszkami palców o podłogę – pada deszcz.

Witaminki, witaminki dla chłopczyka i dziewczynki – rozmowa inspirowana wierszem

S. Karaszewskiego Witaminowe abecadło.

Nawiązujemy do nowej pory roku - wiosny. Informujemy, że w tym okresie nasz organizm szczególnie potrzebuje wartościowego pożywienia.

Nasi goście – witaminki (na patyczkach znajdują się ozdobione kolorowe litery: A, B, C, D). Kolejno pokazujemy kukiełki i mówimy:

Witamy witaminę A, co o oczy nasze dba.

Witamy witaminę B. Ruszać nam się po niej chce.

Witamy witaminę C, co chorobom mówi nie.

Witamy witaminę D. Kościom bez niej bardzo źle.

• Wyjaśnienie pojęcia witaminy. Wymyślanie innej nazwy dla słowa witaminy

Słuchanie wiersza S. Karaszewskiego Witaminowe abecadło.

Czytamy dzieciom wiersz, wykorzystując kukiełki poszczególnych witamin.

Oczy, gardło, włosy, kości zdrowsze są, gdy A w nich gości.

A w marchewce, pomidorze, w maśle, mleku też być może.

B – bądź bystry, zwinny, żwawy do nauki i zabawy!

W drożdżach, ziarnach i orzeszkach, w serach, jajkach B też mieszka.

Naturalne witaminy lubią chłopcy i dziewczyny.

Bo najlepsze witaminy to owoce i jarzyny. (Ten fragment wiersza mówią wszystkie kukiełki, dzieci im pomagają).

C – to coś na przeziębienie i na lepsze ran gojenie.

C – porzeczka i cytryna – świeży owoc i jarzyna!

Zęby, kości lepiej rosną, kiedy D dostaną wiosną.

Zjesz ją z rybą, jajkiem, mlekiem, na krzywicę D jest lekiem.

Naturalne witaminy lubią chłopcy i dziewczyny.

Bo najlepsze witaminy to owoce i jarzyny. (Ten fragment mówią wszystkie kukiełki. Dzieci im pomagają).

• Analizowanie wiersza.

   Jak nazywają się nasi goście, czyli bohaterowie wysłuchanego wiersza?

   Gdzie można znaleźć witaminę A (B, C, D)? (Pytamy kolejno o każdą witaminę).

   Jaką rolę pełni witamina A (B, C, D)? (Pytania zadajemy pojedynczo).

Karta pracy cz. 4, nr 20 (5 latki )

Dzieci: − opowiadają, co dzieje się na obrazku,

− wymieniają składniki, z jakich mama, Olek i Ada robią sałatkę,

− wyjaśniają, dlaczego jedzenie sałatek jest zdrowe,

− z pomocą wskazują warzywa, w których są zawarte witaminy: A, B, C, D,

− słuchają tekstu czytanego

− słuchają nazw podzielonych na głoski

• Założenie hodowli cebuli.

Cebula, plastikowy pojemnik, plastikowa łyżka lub malutka łopatka, ziemia, konewka. proponujemy dzieciom założenie hodowli cebuli, z której wyrośnie warzywo, które ma dużo witamin C i B.

Pytamy dzieci, czy wiedzą, co to jest (szczypior).

Pokazujemy cebulę.

Prosimy o opisanie jej wyglądu.

Wspólnie z dziećmi obieramy cebulę z pierwszych warstw.

Dajemy dzieciom cebulę do powąchania.

Prosimy o opisanie wrażeń.

Pytamy: Czy zdarzyło się, że byłyście blisko kogoś, kto obierał cebulę?

Co wtedy czułyście?

Następnie dzieci napełniają plastikowy pojemnik ziemią, robią w niej otwór, do którego wkładają cebulę. Delikatnie podlewają. umieszczamy hodowlę cebuli na parapecie okna.

Zachęcamy dzieci do systematycznych obserwacji

Wesoła cebula – zajęcia plastyczne. Farby plakatowe, pędzle, szablony cebuli do odrysowania, ołówki, zielona krepina, klej, nożyczki, opcjonalnie – sznurek

Samodzielne wykonanie prac przez dzieci. Dzieci odrysowują od szablonu sylwetę cebuli. Malują ją farbami. Następnie z zielonej krepiny wycinają paski (szczypior) i doklejają do sylwety cebuli. Domalowują cebuli oczy i uśmiech.

Dla dzieci chętnych

• Witaminowe abecadło – umieszczenie przy odpowiedniej literze właściwego zestawu produktów spożywczych.

Dzieci wycinają z kolorowych gazetek-( reklam) obrazki różnych produktów spożywczych, losują literę oznaczającą witaminę. Odnajdują wśród obrazków produkty, w których jest ona zawarta, i przyklejają na kartonie:

witamina A (np. mleko, ser, pomidor, masło, kapusta, marchewka),

witamina B (np. drożdże, sery, jajka, cebula, śliwki, orzechy, ziemniaki, jabłka),

witamina C (np. cytryna, cebula, porzeczki, czosnek, pa- pryka),

witamina D (np. mięso, jaja, śmietana, ryby).

Dzieci mogą zwracać się z prośbą o pomoc dotyczącą umieszczenia produktu przy odpowiedniej literce

Po zakończeniu działań kolejno wymieniają produkty, w których występuje dana witamina.

Zachęcamy dzieci do codziennego spożywania produktów zawierających witaminy.