PRZEDSZKOLE NR 3
W MIASTECZKU ŚLĄSKIM

Grupa II Krasnoludki (3 latki)

Wychowawcy: Beata Halamus, Mirosława Skop

PIĄTEK 24.04.2020r.

TEMAT: KOGO SPOTYKAMY WIOSNĄ NA WSI

Przygotowała Beata Halamus

• Słuchanie wiersza H. Bechlerowej. Na podwórku.

Na podwórku u Władka jest wesoła gromadka:

długouchy pies Raczek i króliczek, co skacze,

kurka pstra i kotki dwa, i na koniec łaciaty prosiaczek.

Ma ten Władek zmartwienie:

Raczek garnek stłukł w sieni, kotek wełnę rozwinął,

spruł pończochę babciną, drugi kot wlazł na płot i pobrudził łapkami pierzynę

. A od rana już kłopot: trzeba mleka dać kotom,

barszcz zjada pies Raczek, trawę królik, co skacze,

kurka pstra owies ma, a otręby w korytku – prosiaczek.

• Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu.

− Jak miał na imię chłopiec z wiersza?

− Jak się nazywał pies Władka?

− Jakie jeszcze zwierzęta miał Władek?

− Co zrobiły zwierzęta?

− Co jadły zwierzęta?

• Zwierzęta na wsi. Mamy i ich dzieci.

https://www.youtube.com/watch?v=E5bWIQo182c

• Zabawa językowa Mamy i ich dzieci.

Dziecko nazywa zwierzęta przedstawione na zdjęciach, − dzielą ich nazwy rytmicznie (na sylaby), − naśladują głosy zwierząt przedstawionych na zdjęciach.

Wyszukują obrazki zwierzęcych mam ich dzieci. Dziecko je nazywa. Zadaniem dziecka jest wybranie obrazka młodego zwierzęcia i wskazanie jego mamy. Wyszukują i wskazują, których zwierząt jest para.

zwierzeta udomowione Small

Zadanie nr. 42 –dodatkowe obrazki. Wzory grafomotoryczne.

Dzieci: − łączą kropki, − kolorują powstały rysunek, − jeśli chcą, dorysowują elementy w otoczeniu powstałego obrazka.

• Zabawa ruchowa. Zaprzęgi koni.

Dzieci dobierają się parami ( lub z rodzicem ) i ustawiają jedno za drugim (pierwsze dziecko jest konikiem, a drugie – woźnicą). Dzieci biegają po wyznaczonym terenie, a na umówiony znak, np. klaśnięcie, zatrzymują się i zamieniają rolami.

• Rozwiązywanie zagadek.

           Kolorowe ma piórka, woła:

           kukuryku i mieszka z kurami w kurniku. (kogut)

Wieczorem odpoczywa w stajni,

bo od wielu dni ciężko pracuje na swojej wsi. (koń)

           Mieszka w chlewiku i głośno kwiczy: kwiku, kwiku. (świnia)

Znosi jajka i, choć nie szczerozłote, to właśnie do niej idziesz,

gdy na jajecznicę masz ochotę. (kura)

           To od niej mamy mleko, i choć do pięknej jej daleko,

             to nie tylko liczne łaty to sprawiają,

             że gospodarze duży pożytek z niej mają. (krowa)

• Układanie puzzli przedstawiających krajobrazy wsi wiosną. Obrazek przedstawiający krajobrazy wsi wiosną podzielony na 3–4 części oraz drugi w całości na wzór (lub gotowe puzzle). Dzieci indywidualnie, układają puzzle i mówią, co się na nich znajduje.

 

CZWARTEK: 23.04.2020

TEMAT DNIA:W CHLEWIKU

Przygotowała Mirosława Skop

  • Zabawa z zastosowaniem rymowanki Leciała osa.

Dzieci powtarzają rymowankę za Dorosłym

Leciała osa do psiego nosa, pies śpi.

Leciała mucha do psiego ucha, pies śpi.

Leciała sroka do psiego oka, pies śpi.

Przyleciał kruk, dziobem w bok stuk, pies hauu!

Dzieci są ustawione w kole. Jedno z nich (pies) śpi w środku koła. Na koniec rymowanki pies goni dzieci. Złapane dziecko przyjmuje rolę śpiącego psa.

  • Zabawa dydaktyczna W ulu.

Obrazki dla każdego dziecka: czterech lub pięciu uli z kropkami od 1 do 4 (trzylatki) lub 5 (czterolat­ki), żółte koła w czarne paski – pszczoły.

Każde dziecko układa i przykleja tyle kół (pszczół), ile ma kropek na ulu. Dzieci liczą głośno, ile jest pszczół.

  • Rozwiązywanie zagadek.

Obrazek/zdjęcie: świnki, chlewika oraz, np.: kurnika, kury, stajni, konia.

Po rozwiązaniu zagadki, dzieci wskazują wśród obrazków, właściwe rozwiązanie zagadki.

Po kąpieli błotnej świnki do niego wchodzą

i wcale się nie martwią, że w nim nabrudzą. (chlewik)

Każdy kojarzy ją z korytem.

To zwierzę urocze, spokojne i skryte,

różowe i czyste, a gdy spojrzysz na nie,

powita cię zawsze uprzejmym chrumkaniem. (świnka)

Oglądanie filmu Gdzie ja mieszkam?: https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA

Rozmowa na temat tego jak nazywają się budynki w których mieszkają poszczególne zwierzęta. Dzielimy nazwy na sylaby.

  •  „Świnki do chlewika” – zabawa muzyczno-ruchowa. Dziecko bierze poduszkę na podłogę, to będzie – chlewik i siada na poduszce. Gdy usłyszy melodię piosenki Dziwne rozmowy, biega i na­śladuje małe prosiątka – chodzi na czworakach i chrumka. Na przerwę w muzyce powraca do swojego

     chlewika i odpoczywa.

  • „ Dziwne rozmowy”

W chlewiku mieszka świnka

I trąca ryjkiem drzwi

Gdy niosę jej jedzenie

To ona „kwi, kwi, kwi”

Na drzewie siedzi wrona

Od rana trochę zła

Gdy pytam „Jak się masz”

To ona „kra, kra, kra”

Opodal chodzi kaczka

Co krzywe nóżki ma

Ja mówię jej „Dzień dobry”

A ona „kwa, kwa, kwa”

Przed budą trzy szczeniaczki

Podnoszą straszny gwałt

Ja mówię cicho pieski!

A one „hau, hau, hau”

https://www.youtube.com/watch?v=qc5a7O1odnI

zwierzęta i ich domy

Praca plastyczna „Kto tu się ukrył?”. Rodzic rysuje, na białej kartce, białą świeczką, świnkę. Dziecko zamalowuje całą kartkę różową farbą, aby odkryć co się na niej ukryło.

* Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza B. Szelągowskiej Marsz dla wiosny.

Dorosły prezentuje wiersz i pyta dzieci: Jakie zwierzęta chciały przywitać wiosnę? W jaki sposób to robiły? Powtarza wiersz, a dzieci za nim fragment: Gę, gę, gę, ga, ga, ga! Kto melodię taką zna?


Idzie gąska po podwórku.

Za nią gąski – jak po sznurku.

Idą zgodnie i gęgają,

za swą mamą powtarzają.

– Gę, gę, gę, ga, ga, ga!

Kto melodię taką zna?

Mama gąska zagęgała,

bo przywitać wiosnę chciała.

Małe gąski też gęgały,

wiosnę także witać chciały.

– Gę, gę, gę, ga, ga, ga!

Kto melodię taką zna?

Nagle kogut ścieżką wąską

przybiegł za ostatnią gąską.

Gęgać nie potrafi wcale,

za to pieje doskonale!

– Gę, gę, gę, ga, ga, ga!

Kto melodię taką zna?

Nawet kotka, choć ciut głucha,

też muzyków chce posłuchać.

– Gę, gę, gę, ga, ga, ga!

Kto melodię taką zna?

ŚRODA 22.04.2020r.

TEMAT: NA WIEJSKIM PODWÓRKU

Przygotowała Beata Halamus

• Zabawa dźwiękonaśladowcza na powitanie – Na podwórku.

Rodzic kolejno wywołuje ptaki: Dzień dobry: kurki, gąski, kaczki, indyki, a dziecko naśladuje ich głosy: ko, ko, ko, gę, gę, gę, kwa, kwa, kwa, gul, gul, gul.

• Zabawa przy pierwszej zwrotce piosenki. Gdacze kura.

Dzieci śpiewają refren, kucają i udają, że wydziobują ziarna, stukając palcem w podłogę.

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY

Pewna kura na podwórku ciągle gdacze, ciągle gdacze

A gdy gdacze to wysoko w górę skacze.

Bardzo głośno i bez przerwy hałasuje, hałasuje

I się niczym, ani nikim nie przejmuje.

Ref: Z rana ko, ko, ko, ko

       W nocy ko, ko, ko, ko

       Przez dzień cały ko, ko, ko.

       Ciągle ko, ko, ko, ko

       Tylko ko, ko, ko, ko

       Na okrągło ko, ko, ko.

Na podwórzu kura dzioba nie zamyka, nie zamyka

Chociaż przy niej każdy uszy swe zatyka, swe zatyka

Tym hałasem wszystkich wkoło denerwuje, denerwuje

Więc na karę kura za to zasługuje, zasługuje.

Ref: Z rana ko, ko, ko, ko

       W nocy ko, ko, ko, ko

       Przez dzień cały ko, ko, ko.

       Ciągle ko, ko, ko, ko

       Tylko ko, ko, ko, ko

       Na okrągło ko, ko, ko.

Aż do kury raz policja przyjechała, przyjechała

No i kurze za hałasy mandat dała, mandat dała

Teraz kura cicho z żalu gdacze w domu, gdacze w domu

Na podwórzu nie przeszkadza już nikomu.

Ref: Z rana ko, ko, ko, ko

       W nocy ko, ko, ko, ko

       Przez dzień cały ko, ko, ko.

       Ciągle ko, ko, ko, ko

       Tylko ko, ko, ko, ko

       Na okrągło ko, ko, ko.

• Improwizacja ruchowa przy piosence.

Kolorowe apaszki tiulowe,

Podczas nagrania drugiej zwrotki piosenki dzieci naśladują gesty rodzica, który delikatnie wymachuje szyfonową apaszką, a na zakończenie podrzuca apaszkę do góry i upuszcza na podłogę. Przy powtórzeniu dzieci improwizują ruch do melodii piosenki, podrzucają i upuszczają apaszki.

• Nauka I i II zwrotki piosenki fragmentami, metodą ze słuchu. Dzieci powtarzają za rodzicem słowa I i II zwrotki piosenki.

• Zabawa dydaktyczna. Kury na grzędzie.

Trzy długie paski papieru, sylwety kur wycięte z papieru. Rodzic nakleja trzy paski (grzędy) na kartce papieru. Dzieci zgodnie z poleceniem umieszczają kury na grzędach i, używając określeń dotyczących położenia przedmiotów w przestrzeni, mówią, gdzie siedzi ich kura, np.: na górnej, na dolnej lub na środkowej grzędzie.

3 - latki Karta pracy, cz. 2, nr 13 Liczenie zwierząt.

Dzieci: − oglądają zdjęcia zwierząt gospodarskich, nazywają je i naśladują głosy: krowy, koguta, barana i kozy,

− liczą małe świnki na obrazku, kolorują mamę i czwórkę jej dzieci.

4 – latki. Karta pracy, cz. 2, nr 33

Dzieci: − nazywają zwierzęta przedstawione na zdjęciach, − dzielą ich nazwy rytmicznie (na sylaby), − odszukują wśród naklejek zdjęcia młodych zwierząt i naklejają je w odpowiednich miejscach, − naśladują głosy zwierząt przedstawionych na zdjęciach, − dorysowują kaczkom wodę i ją kolorują.

• Zabawa ruchowa z elementem marszu – Gąski.

Dzieci (gąski) maszerują gęsiego po wyznaczonym terenie i gęgają: gę, gę, gę. Idą w różne części pokoju, obchodzą sprzęty i ustawione przeszkody.

• Memory Zwierzęta wiejskie – zrób je sam

Drukujemy dwa razy zestaw zwierząt i kolorujemy je tak samo. Następnie wycinamy zwierzęta i gramy.

zwierzeta memory beata Small

. • Zabawa dydaktyczna. Układanka.

Makieta dla każdego dziecka – kartka A4 podzielona na 8 pól, po 2 sylwety zwierząt w kolorach, np.: różowe świnki, brązowe konie, żółte kaczki.

Prosimy o ułożenie sylwet jednakowych zwierząt w jednym szeregu (poziomo) i dołożenie zwierząt tak, aby w rzędach pionowych były różne sylwety. Dzieci wskazują kolejne pola od lewej strony do prawej (np. różowa świnka, różowa świnka,), a później od góry do dołu, i głośno mówią, jak ustawiły zwierzęta, np.: różowa świnka, brązowy konik, żółta kaczka.

Dzieci zmieniają położenie zwierząt w polach zgodnie z poleceniem używając określeń dotyczących położenia przedmiotów w przestrzeni: obok, niżej, wyżej it

• Zabawa dydaktyczna. W gospodarstwie.

Obrazki: 1 koń, 2 koguty, 3 świnki, 4 kozy. Dzieci segregują obrazki zwierząt gospodarskich według rodzaju. Układają je w obręczach i liczą, ile jest obrazków zwierząt w każdej obręczy.

• Zabawa ruchowa. Wyścigi koni.

Dzieci inscenizują ruchem opowiadanie . Dzieci: Rozpoczyna się wyścig, stoją w miejscu, konie stoją w boksach. przebierają nogami, drepczą, Start! Konie ruszyły. biegną truchtem, Przeskakują kałużę. podskakują, Nabierają pędu. szybko przebierają nogami, Przebiegają po grząskim gruncie. biegną, wysoko podnosząc kolana, Dobiegają do mety. zwalniają bieg aż do zatrzymania się, parskają.

• Zabawa plastyczna – lepienie z plasteliny na temat: Mieszkańcy wiejskiego podwórka. Plastelina, małe koraliki do wykonania oczu, przykrywka od pudełka kartonowego, np. po papierze ksero lub po butach. Dzieci wybierają kolor plasteliny i lepią dowolne figurki zwierząt gospodarskich. Prace umieszczają w zagrodzie zrobionej z przykrywki z pudełka kartonowego.

• Utrwalanie kształtu koła.

Kolorowe koła w trzech wielkościach: 1 duże, 3 średnie, 3 małe koła czerwone wycięte z kolorowego papieru dla każdego dziecka. Dzieci otaczają kształt każdego koła palcem. Rodzic przypomina o prawidłowym kierunku kreślenia koła. Dzieci porównują wielkość kół, liczą je i określają, ile jest kół każdej wielkości. Wskazują koła, których jest najmniej.

 

WTOREK 21.04.2020r

TEMAT DNIA: CO SŁYCHAĆ WIOSNĄ NA WSI ?

Przygotowała Mirosława Skop

* W zagrodzie Małgosi – bajeczka ortofoniczna.
Dorosły czyta treść bajeczki, a dzieci naśladują odgłosy zwierząt.


Wieczorem w zagrodzie cioci Małgosi
Każde zwierzątko o jedzenie prosi.
Piesek szczeka: hau, hau, hau.
Kotek miauczy: miau, miau, miau.
Kura gdacze: kod, ko, da.
Kaczka kwacze: kwa, kwa, kwa.
Gąska gęga: gę, gę, gę.
Ona też chce najeść się.
Owca beczy: be, be, be.
Koza muczy: me, me, me.
Indor gulaga: gul, gul, gul.
Krowa ryczy: mu, mu, mu.
Konik parska: prr, prr, prr.
A pies warczy: wrr, wrr, wrr.
I tak gra orkiestra ta, aż  Małgosia jeść im da.

* Ćwiczenia słuchowe Jakie to zwierzę?

N. wypowiada nazwy zwierząt sylabami, a wybrane dziecko podaje pełną nazwę (np. ku-ra – kura, kro-wa – krowa).

wiejskie podwórko Small

  • Słuchanie odgłosów zwierząt z wiejskiego podwórka.

https://www.youtube.com/watch?v=v4R2rkylrc0&feature=youtu.be&fbclid=IwAR0Dh13Jfb7xaGUMJRV6dik_ACkif12pAYwHyFoKRAIuHN7OKALpRmroOrA

  • Osłuchanie z piosenką

Pewna kura na podwórku ciągle gdacze, ciągle gdacze

A gdy gdacze to wysoko w górę skacze.

Bardzo głośno i bez przerwy hałasuje, hałasuje

I się niczym, ani nikim nie przejmuje.

Ref: Z rana ko, ko, ko, ko

       W nocy ko, ko, ko, ko

       Przez dzień cały ko, ko, ko.

       Ciągle ko, ko, ko, ko

       Tylko ko, ko, ko, ko

       Na okrągło ko, ko, ko.

Na podwórzu kura dzioba nie zamyka, nie zamyka

Chociaż przy niej każdy uszy swe zatyka, swe zatyka

Tym hałasem wszystkich wkoło denerwuje, denerwuje

Więc na karę kura za to zasługuje, zasługuje.

Ref: Z rana ko, ko, ko, ko

       W nocy ko, ko, ko, ko

       Przez dzień cały ko, ko, ko.

       Ciągle ko, ko, ko, ko

       Tylko ko, ko, ko, ko

       Na okrągło ko, ko, ko.

Aż do kury raz policja przyjechała, przyjechała

No i kurze za hałasy mandat dała, mandat dała

Teraz kura cicho z żalu gdacze w domu, gdacze w domu

Na podwórzu nie przeszkadza już nikomu.

Ref: Z rana ko, ko, ko, ko

       W nocy ko, ko, ko, ko

       Przez dzień cały ko, ko, ko.

       Ciągle ko, ko, ko, ko

       Tylko ko, ko, ko, ko

       Na okrągło ko, ko, ko.

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY

  • Propozycja pracy plastycznej – origami- kogut

origami kogut male Small

  • Zabawa dydaktyczna Co od kogo mamy.

Obrazki: krowy, kozy, kury, mleka, sera, jajek, masła, jogurtu.

Dorosły rozkłada z jednej strony obrazki zwierząt, a w rozsypce – obrazki produktów, jakie dzięki nim otrzy­mujemy. Zadaniem wybranych dzieci jest przyporządkowanie obrazków produktów do obrazków zwierząt. Dorosły zwraca uwagę, że zarówno koza, jak i krowa dają mleko.

  • Zabawa Zgadnij, co to za przysmak.

Ser żółty, ser biały, serek topiony, masło, talerzyki, plastikowe widelce.

Dorosły prosi, aby dzieci umyły ręce i poczęstowały się produktami znajdującymi się na talerzykach. Po de­gustacji prosimy, aby dzieci nazwały wszystkie produkty i opisały ten, który im najbardziej smakował (mogą uzasadnić swój wybór).

* Zabawa ruchowa Gąski, gąski, do domu...

Dorosły wybiera jedno dziecko), które będzie pełnić rolę wilka . Pozostałe dzieci są gąskami. Gąski ustawiają się po jednej stronie pokoju, a wilk – w innej części.

D .: Gąski, gąski, do domu!

Gąski: Boimy się!

D.: Czego?

Gąski: Wilka złego!

D.: A gdzie on jest?

Gąski: Za płotem!

D.: Co robi?

Gąski: Bawi się z kotem!

D.: Gąski, gąski, do domu!

Na koniec gąski biegną w kierunku Dorosłego., a zadaniem wilka jest złapanie jak największej ich liczby. Złapane gąski stają obok D. Zabawę można powtarzać kilkakrotnie.

  • Kaczki – zabawa rytmiczno-ruchowa.
    Dzieci idą po okręgu i odpowiednio do słów, przystając przy tym, tupią nogą (w podanym przez dorosłego rytmie).
    Jak to miło być kaczuszką, machać sobie prawą nóżką.
    Szczery uśmiech mieć na dziobie, prawą nóżką tupać sobie.
    Tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup.
    Idzie kaczka nieboraczka, śmiesznie człapie w luźnych laczkach.
    Za tą kaczką druga kaczka, idzie kaczek cała paczka.
    Jak to miło być kaczuszką, machać sobie lewą nóżką.
    Szczery uśmiech mieć na dziobie, lewą nóżką tupać sobie.
    Tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup, tup.

 

PONIEDZIAŁEK 20.04.2020r

TEMAT: ZWIERZĘTA NA WSI

Przygotowała Beata Halamus

• Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Lusterko dla każdego dziecka. Dorosły demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.

• Jedziemy na wieś – dzieci wibrują wargami – naśladują samochód jadący na wieś.

• Konik – dzieci naśladują kląskanie konika: mocno przyklejają język ułożony szeroko przy podniebieniu i odklejają go zdecydowanym ruchem. Pracy języka towarzyszy praca warg, które raz są szeroko rozłożone, a raz ułożone w dziobek.

• Krowa – dzieci naśladują ruchy żucia, poruszając dynamicznie żuchwą.

• Kot oblizuje się po wypiciu mleka – dzieci przesuwają językiem po górnej i po dolnej wardze, przy szeroko otwartej jamie ustnej.

• Pies gonił kota i bardzo się zmęczył – dzieci wysuwają język na brodę i dyszą.

• Świnka – dzieci wysuwają wargi mocno do przodu, naśladują ryjek świnki.

• Myszka bawi się w chowanego – dzieci wypychają policzki czubkiem języka od wewnętrznej strony: raz z jednej, raz z drugiej strony.

• Miotła – dzieci naśladują gospodarza zamiatającego podwórko, przesuwając język od jednego do drugiego kącika ust, przy szeroko otwartych wargach.

• Zabawa ruchowa. Kury do kurnika.

Rodzic wyznacza miejsce do zabawy – kurnik. Dzieci naśladują odgłos kur (ko, ko) i ich chód, poruszając rękami jak skrzydłami. Na hasło: Kury do kurnika, kury chowają się do kurnika

• Zabawa ruchowa Kogut, kura i kurczęta . Dzieci (kurczęta) kucają i wydziobują ziarenka – stukają palcem wskazującym o podłogę. Tata kogut lub mama kura (spacerują i przyglądają się kurczętom . Kogut zwołuje dzieci zawołaniem: kukuryku! lub ko, ko, ko! Kurczęta podbiegają i ustawiają się w rzędzie przed wołającym rodzicem. Kura zwołuje dzieci zawołaniem: ko, ko, ko!

Oglądamy zwierzęta na planszy. Rodzic mówi nazwę zwierzęcia , dziecko wskazuje, które to zwierzę, naśladuje odgłosy, które wydają zwierzęta. Dzielimy nazwy zwierząt na sylaby i wymawiamy z wyklaskiwaniem i przeliczaniem sylab. Np.; Kro – wa (mu….mu…) 2 sylaby

zwierzeta beata

• Zabawa ruchowo-naśladowcza. Naśladujemy zwierzęta. Obrazki zwierząt hodowlanych. Dzieci poruszają się w rytmie wygrywanym przez prowadzącego na wybranym instrumencie. Podczas przerwy w grze pokazujemy obrazek zwierzęcia, a dzieci je naśladują (sposób poruszania się i odgłosy, jakie wydaje).

• Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej. Nauka pływania.

Książka (s. 60–61). Czytamy opowiadanie, prezentujemy ilustracje do niego.

Mały kaczorek Ptaś był najlepszym pływakiem na całym podwórku. Nawet kiedy spał, przez sen przebierał nóżkami jakby pływał w stawie. Nie musiał chodzić na basen ani brać lekcji pływania, bo gdy tylko wykluł się z jajka, od razu wskoczył do miski z wodą i zanurkował. Kaczorek myślał, że wszystkie zwierzęta są dobrymi pływakami: konie, psy, koty, krowy, świnie, króliki, a przede wszystkim kury. Pewnego dnia Ptaś ogłosił zawody pływackie w stawie nieopodal domu. Okazało się, że chętne do pływania były zwierzęta: pies Merduś, dwie kaczki bliźniaczki i żaba Kumcia. – Jak to? – zdziwił się kaczorek Ptaś. – A dlaczego nie przyszły świnki? – Świnki wolą kąpać swoje ryjki w korytku – wyjaśnił pies. – A konie i krowy? – One wolą brać prysznic na łące w czasie deszczu. – A króliki i koty? – dopytywał się Ptaś. – Uciekają na samą myśl o pływaniu w wodzie. – Całe szczęście, że jest chociaż kurczak – powiedział kaczorek, widząc stojącego nieopodal kurczaczka Pazurka. – Ale ja tylko przyszedłem popatrzeć… – szepnął kurczak. – Jak to? Nie chcesz zdobyć pierwszego miejsca w pływaniu? – zdziwił się Ptaś. – Chciałbym, ale… kurczaczki i kurki nie potrafią pływać. – Ja potrafię! – pisnęła żaba Kumcia, zakładając na głowę czepek kąpielowy. – Umiem pływać żabką, delfinem, kraulem i pieskiem – pochwaliła się. – Pieskiem to pływam ja! – oburzył się Merduś. Kaczorek Ptaś nie mógł uwierzyć, że kurczaki nie znają się na pływaniu. – Zaraz cię nauczę – powiedział i pokazał Pazurkowi, jak przebierać nóżkami i jak machać skrzydełkami. – A teraz wskakuj do stawu i pamiętaj, dziób unoś nad wodą! – Mama mi mówiła, żebym nigdy nie wchodził sam do wody – powiedział kurczaczek. – Eee tam, przecież nie jesteś tu sam, zobacz, ilu nas jest. – Ale ja się boję… – Nie bądź tchórzem. – Dajmy mu spokój – powiedział pies. – Ma prawo się bać. – Merduś ma rację – powiedziała żaba Kumcia. – Niech kurczak stoi i patrzy. – Wszystkie ptaki to superpływaki! – stwierdził rozgniewany kaczorek i chciał wepchnąć kurczaczka na siłę do wody. Na szczęście w pobliżu przechadzała się pani Gęś i w porę zauważyła niebezpieczeństwo. Osłoniła kurczaczka swoim białym skrzydłem i powiedziała: – Nie można nikogo do niczego zmuszać ani wpychać na siłę do wody. Pazurek mógłby się utopić! Rozumiesz, że to niebezpieczne? – Tak… – Czy ty, Ptasiu, umiesz latać tak wysoko jak orły? – Nie… – A gdyby orzeł chciał cię zepchnąć z wysokiej skały, żeby sprawdzić, czy umiesz latać, to jak byś się czuł? – Bałbym się. – No widzisz. Jedni potrafią świetnie pływać, inni latać, ale nikt nie umie wszystkiego. – Przepraszam – szepnął zawstydzony Ptaś. – Brawo. To jest właśnie to, czego warto nauczyć wszystkich: słowa przepraszam.

• Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

− Jakie zwierzę ogłosiło zawody pływackie?

− Dlaczego nie wszystkie zwierzęta chciały brać w nich udział?

− Kogo kaczorek Ptaś chciał nauczyć pływać?

− Jak oceniacie zachowanie kaczorka? − Co powiedziała pani Gęś, osłaniając kurczaczka?

− Co to znaczy, że nikt nie może nikogo do niczego zmuszać?

• Zadanie. Karta pracy, 3- latki cz. 2, nr 12

Dzieci: − nazywają zwierzęta na podstawie ogonów, − kolorują rysunki zwierząt, − naśladują ich odgłosy, − nazywają zwierzęta przedstawione na zdjęciu.

Karta pracy,4- latki cz. 2, nr 32

Dzieci: − nazywają zwierzęta na podstawie ogonów, − kolorują rysunki zwierząt, − naśladują ich odgłosy, − rysują świnki według wzoru.

• Zabawa paluszkowa. Powitanie paluszków.

Rodzic pokazuje, w jaki sposób palce witają się ze sobą. Dzieci łączą ze sobą opuszki palców obu rąk: mały z małym, serdeczny z serdecznym, środkowy ze środkowym itd.

• Zabawa.

Piłka. Rodzic podaje nazwę zwierzęcia i rzuca piłkę do dziecka. Jeśli dziecko usłyszy nazwę zwierzęcia mieszkającego na wsi, musi złapać piłkę. Jeśli rodzic poda nazwę zwierzęcia żyjącego w zoo, dziecko nie powinno łapać piłki. Jeśli złapie piłkę wykonuje zadanie ruchowe wskazane przez rodzica.

Zabawa bieżna Koniki.

Dzieci naśladują ruchem koniki, jednocześnie klaskając językiem. Koniki szybko biegają po łące, powoli wspinają się pod górkę i szybko zbiegają z górki.

Ćwiczenia językowe: O jakim zwierzęciu myślę?

Obrazki zwierząt z poprzedniego ćwiczenia. Rodzic opisuje szczegółowo wygląd jednego z nich. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie, o jakim zwierzęciu mówi . Następnie dziecko opisuje wygląd zwierzęcia, a rodzic zgaduje, co to za zwierzę.

Zadanie: Rodzina kaczek. Kaczorek

3 – latki. Dla każdego dziecka: wyprawka plastyczna, karta B, kredki. Dzieci: − kolorują rysunek rodziny kaczek, − nazywają każdą kaczkę według własnego pomysłu.

4 – latki. Czysta kartka, dziecko rysuje kaczorka, plastelina. Dzieci: − wyklejają plasteliną rysunek, − nazywają swojego kaczorka.