PRZEDSZKOLE NR 3
W MIASTECZKU ŚLĄSKIM

Grupa II Krasnoludki (3 latki)

Wychowawcy: Beata Halamus, Mirosława Skop

 

3.04.2020 r.  PIĄTEK

TEMAT: WIOSENNY OGRÓDEK

• Wprowadzenie – wąchanie wiosennych kwiatów.

Dzieci naśladują wąchanie kwiatów. Mogą wybrać ulubiony kwiat i opisać jego wygląd.

Kwiaty Beata

• Ćwiczenie grafomotoryczne Żabki. Kolorowanka nr. 38

Dzieci łączą kropki, a następnie kolorują żabki, liście, kwiaty.

Po skończonym kolorowaniu zadajemy pytania:

Ile jest żabek ? Ile kwiatków, ile listków ?

Czego jest mniej, czego więcej, a czego tyle samo?

Która żabka skoczyła na który z kolei listek ( używają liczebników porządkowych: pierwszy , drugi, trzeci, czwarty )

• Zabawa ruchowa. Żabki na łące.

Dzieci – żabki skaczą po pokoju ,na zawołanie rodzica ,,bocian łapie żabki”, dzieci siadają po turecku zasłaniają rękoma głowę i oczy.

• Wprowadzenie – wąchanie wiosennych kwiatów. Hiacynt, tulipan, forsycja, krokus. Dzieci kolejno wąchają kwiaty. Mogą wybrać ulubiony kwiat albo/i opisać jego wygląd.

• Słuchanie wiersza K. Datkun-Czerniak. Wiosna.

Wiosna w zielonej sukience nogami bosymi stąpa.

I gdzie stopę stawia, tam… to chyba czary – wiosenny kwiat zostawia.

Po spacerze wiosny świat zmienia się cały.

Ptaki wśród zieleni radośnie śpiewają, motyle fruwają, świerszcze cicho grają.

Kwiaty kolorowe wśród traw zakwitają.

Gdyby nie ty, wiosno, i te twoje czary, to świat byłby pewnie i smutny, i szary.

• Zabawa matematyczna na podstawie wysłuchanego wiersza. Obrazek, np. tulipana (z sześcioma doczepianymi płatkami). Prezentujemy obrazek kwiatka bez płatków.

Pytamy: Czego mu brakuje? Doklejamy (może to zrobić np. za pomocą taśmy mocującej) dwa płatki, a dziecko je przelicza. Następnie doklejamy kolejne płatki, a dziecko ponownie je przelicza.

Mówimy: Wiosną wieje wiatr. Zdmuchnął dwa płatki. Ile ich teraz jest? Działania można modyfikować zgodnie z możliwościami i zainteresowaniem dzieci.

• Zabawa twórcza Czerwony jak...

Podajemy nazwę koloru, a dziecko – przykład czegoś, co kojarzy mu się z tym kolorem (np. czerwony jak... tulipan, zielony jak... trawa).

4 – latki. Kolorowanie rysunku Karta pracy, cz. 2, nr 24 Wiosenne kolorowanki dla każdego dziecka, kredki. Dzieci kolorują wiosenne kolorowanki. Dzieci: − odszukują wśród naklejek obrazki: skowronka, przebiśniegów, lecącego bociana, − naklejają obrazki według instrukcji (na wierzbie, przed wierzbą, nad wierzbą), − dorysowują słońce i trawę, − rysują po śladzie.

3 – latki. Potrzebny: kolorowy papier , klej , nożyczki , kartka .

Wycinamy kolorowe kółka. Dziecko układa z kółek kwiatek i nakleja na kartkę.

• Zabawa ruchowa. Wyklaskujemy rytm, a w tym czasie dzieci spacerują swobodnie po pokoju. Na sygnał – jedno wyraźne klaśnięcie – dzieci chowają się przed wiosennym deszczem w umówione (lub oznaczone) miejsce.

• Utrwalanie zdobytej wiedzy – quiz dydaktyczny.

Dzieci odpowiadają poprzez uśmiech (prawda) lub smutną minę (fałsz).

− Pora roku, która jest teraz, to wiosna.

− Wiosną jest mało kwiatów.

− Wiosną jest bardzo zimno i często pada śnieg.

− Wiosną przyroda budzi się do życia.

• Zabawa matematyczna Gdzie jest kwiatek? Kwiatek w doniczce.

Ustawiamy kwiatek w różnym położeniu, a dzieci określają, gdzie się on znajduje.

• Zabawy przy piosence ,,Wygibasy z naszej klasy”- Skaczemy ,biegniemy…

https://youtu.be/OZTYeTEZ2wA

 

CZWARTEK 2.04.2020

TEMAT: CO SŁYCHAĆ W GNIEŹDZIE PTAKA?

Przygotowała Mirosława Skop

  • Rozmowa na temat: Co się kryje w gnieździe ptaka?

Książki przyrodnicze i encyklopedie dla dzieci o ptakach, plansze.

Oglądamy wraz z dziećmi zdjęcia ptaków i czytamy informacje o ich życiu, budowaniu gniazd, składaniu jaj i wykluwaniu się piskląt.

  • Zabawa dotykowa Pudełka sensoryczne.

Pudełka po chusteczkach higienicznych, wypełnione różnymi materiałami, np.: watą, gałązkami, sianem, piórkami, piaskiem, kamykami, nasionami, ziarnami, masą solną lub ciastoliną, torebki ze struną do zamykania, wypełnione: pianką do golenia, wodą, kostkami lodu, kisielem.

Dzieci wkładają ręce w otwór w pudełku (bez zaglądania) i badają zawartość pudełka, określają cechy materiału i zgadują, co to może być. Sprawdzają, co jest ukryte w środku pudełka. Zastanawiają się, czy ten materiał mógłby posłużyć ptakom do budowy gniazd.

  • Zabawa badawcza Co znajdziemy w skorupce jaja?

Jaja: kurze, przepiórcze lub inne dostępne (umyte lub naświetlone), talerzyk.

   Dzieci siedzące w kole przekazują sobie jajo bardzo ostrożnie i podają związane z nim                                                  określenia, np.: małe, duże, twarde, białe, kremowe, nakrapiane, okrągłe, owalne, gładkie itp. Uderzamy w skorupkę i wylewamy zawartość na talerzyk. Nazywamy części jaja: żółtko i białko. Dzieci oglądają skorupki jaja, sprawdzają, czy łatwo da się je pokruszyć, co znajduje się w skorupce od środka.

  • Wyprawka plastyczna, karta7, szary papier, klej.

Dzieci:

- wypychają nacięte koło i obrazek piskląt

- wydzierają z szarego papieru paski tworzące gałązki i trawę, z których powstaje gniazdo

- przyklejają rysunek piskląt w gnieździe

  • Zabawa muzyczno-ruchowa Nauka latania.

Nagranie dowolnej muzyki do biegu i do podskoków.

Podczas nagrania dzieci biegają po sali, machając rękami jak skrzydłami. Na przerwę w muzyce przykucają i odpoczywają. Na ponowny dźwięk muzyki podrywają się do lotu.

  • Ćwiczenia oddechowe Dwa wiatry.

Kawałki zielonej krepiny, nożyczki.

Rozdajemy dzieciom kawałki zielonej krepiny i prosimy, aby ją nacięły, tnąc wąskie paseczki, tworząc w ten sposób trawę. Przypominamy o prawidłowym torze

oddechowym: wciąganie powietrza nosem, a wypuszczanie ustami. Następnie dzieci dmuchają na swoje trawy, na zmianę: lekkim strumieniem powietrza

(mały wiatr) i silnym strumieniem powietrza (silny wiatr).

  • Zabawa muzyczno-ruchowa Nauka latania.

Nagranie dowolnej muzyki do biegu i do podskoków, odtwarzacz CD.

Podczas nagrania dzieci biegają po sali, machając rękami jak skrzydłami. Na przerwę w muzyce przykucają i odpoczywają. Na ponowny dźwięk muzyki podrywają się do lotu.

  • Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy język, wargi, żuchwę

Prezentowanie prawidłowej artykulacji głoski m. Lusterka.

       Objaśniamy i pokazujemy prawidłową artykulację głoski m.

Głoska m jest głoską dwuwargową, dźwięczną i nosową. Powstaje przez zbliżenie do siebie obu warg, a powietrze przechodzi przez nos. Zwracamy uwagę, aby przy głosce m nie wybrzmiewała dodatkowo głoska y.

Dzieci powtarzają za N. głoskę m, naśladując mruczenie kota.

 

ŚRODA 1.04.2020 r.

TEMAT: KOLORY WIOSNY

Przygotowała Beata Halamus

• Zabawa na powitanie – Witajcie

Dzieci są ustawione parami, skierowane buziami do siebie. Dzieci:

Dzień dobry, witam was. ( machają rękami,)

Zaczynamy, bo już czas.    ( wysuwają do przodu raz jedną nogę, raz drugą nogę,)

Jestem ja, jesteś ty.           ( witają się przez podanie ręki, )

Razem to jesteśmy my.       ( podają sobie ręce, robią obrót i zamieniają się miejscami.)

• Zabawa ćwicząca sprawność ręki – Układanka guziczkowa.

Układanki guziczkowe lub kolorowe kółka z papieru. Dzieci układają wzory kwiatowe, układając guziczki lub układając kwiatki z kół z kolorowego papieru według podanej zasady – środek i dookoła płatki.

 • Zabawa: „Słonko świeci – deszcz pada”.

Miejsce: pokój.      
Kiedy pokazuje się rysunek słonka – dzieci wychodzą z „domu”, spacerują , podskakują. Na zawołanie „Deszcz pada” i pokazaniu rysunku parasola – dzieci przysiadają i robią daszek z rąk nad głową.

• Zabawa dydaktyczna Liczenie nasion.

Patyczki do lodów lub pęsety, nasiona: grochu, fasoli, bobu, kukurydzy. Rozsypujemy na stoliku wymieszane nasiona: grochu, fasoli, bobu. Dzieci za pomocą patyczków lub pęset rozdzielają je na poszczególne rodzaje, opisują różnice w ich wyglądzie, wielkość, kolor, kształt. Następnie segregują nasiona zgodnie z poleceniami , układają z nich szeregi, określają na oko, których jest więcej, i sprawdzają, np. łącząc je w pary. Liczą ziarna z poszczególnych grup i mówią: Tu jest więcej, a tu jest mniej. Tworzą rytmy – powtarzające się czteroelementowe sekwencje: groszek – fasolka – bób – kukurydza. Układają kwiatki, np.: kładą ziarna grochu wokół ziarna bobu i odwrotnie, oraz liczą płatki i mówią, których jest mniej.

• Doświadczenia z nasionami w kąciku przyrody.

Nasiona: grochu, fasoli, bobu, kukurydzy, plastikowe kubeczki, wata lub lignina, dzbanek z wodą lub konewka. Dzieci wkładają watę lub ligninę do plastikowego jednorazowego kubeczka. Nalewają do niego tyle wody, by była wilgotna. Odliczają trzy dowolnie wybrane nasiona, wkładają je do środka. Ustawiają kubeczki przy oknie (w kąciku przyrody) i obserwują kiełkowanie nasion. Przez najbliższy czas prowadzą obserwacje przyrodnicze. Dzielą się swoimi spostrzeżeniami, dokumentują zmiany, wykonując rysunki. Nazywają części roślin – korzenie, liście, łodyga.

• Wykonanie grzechotek z plastikowych butelek i nasion.

Małe, plastikowe butelki po napojach (z zakrętkami), nasiona: grochu, fasoli, bobu, kolorowa taśma izolacyjna, nożyczki. Dzieci wsypują nasiona do butelek, które zakręcają. Potrząsają butelkami z ziarnami i słuchają, jakie dźwięki wydają powstałe grzechotki.

• Akompaniament na grzechotkach do piosenki,,Maszeruje wiosna” .

Tam daleko, gdzie wysoka sosna
maszeruje drogą mała wiosna
ma spódniczkę mini, sznurowane butki
i jeden warkoczyk krótki.

Maszeruje wiosna a ptaki wokoło
lecą i świergoczą głośno i wesoło
Maszeruje wiosna, w ręku trzyma kwiat
gdy go w górę wznosi - zielenieje świat.

Nosi wiosna dżinsową kurteczkę,
na ramieniu małą torebeczkę
chętnie żuje gumę i robi balony
a z nich każdy jest zielony.

Maszeruje...
Wiosno, wiosno, nie zapomnij o nas
każda trawka chce już być zielona
Gdybyś zapomniała, inną drogą poszła

zima by została mroźna.

https://www.youtube.com/watch?v=LFPthrmErcY

Dzieci w różny sposób wygrywają rytm do piosenki, np.: potrząsają grzechotkami podczas zwrotek i uderzają nimi o dłoń podczas refrenu. Uczymy dziecko refrenu piosenki.

• Zabawa ruchowa Marionetki.

Rodzic staje naprzeciw dziecka i pokazuje gesty w taki sposób, jakby był pociągany za sznurki, a dziecko naśladują jego ruchy, np. unosi jedną rękę – opuszcza, unosi drugą rękę – opuszcza, unosi prostą nogę – opuszcza, unosi nogę ugiętą w kolanie, wykonuje obroty stopą – opuszcza, itd.

•Karta pracy numer 30 (dodatkowe ksero )

Dziecko szuka różnic między obrazkami zaznacza kółkiem na dolnym obrazku, górny obrazek koloruje

 

WTOREK 31.03 2020r

TEMAT: PRZYRODA WIOSNĄ

Przygotowała Mirosława Skop

  • Ćwiczenia słuchowe Co to?

Wypowiadamy sylabami słowa kojarzące się z wiosną (np.: słoń-ce, tu-li-pan, kwia-ty itp.). Zadaniem dzieci jest połączenie słów w całość.

  • Opowiadanie o obrazku.

Albumy przyrodnicze, książki z ilustracjami.

Dzieci opowiadają, po czym można poznać, że na omawianym obrazku jest przedstawiona wiosna (kwiaty, ubiór dzieci itp.).

  • Ćwiczenie ortofoniczne Dźwięki wiosny.

Dzieci powtarzają za dorosłym wypowiedziane przez niego słowa/dźwięki (np.: la-la la, lo-lo-lo, la-lo-le itp.).

SPOTKANIE Z WIOSNĄ

Ciepły wietrzyk powiał dzisiaj,

Słychać świergot ptaków

A w ogrodzie spotkać można

Miłych przedszkolaków.

Wiosna, wiosna przyszła do nas

Bierzmy się za ręce

Pośród młodej ,bujnej trawy

Kwiatów coraz więcej

                                                                                                                                                                           

  • Rozmowa na podstawie wysłuchanego tekstu

   Jaka jest pogoda wiosną?

   Co słychać o tej porze roku?

   Kogo można spotkać w ogrodzie?

   - Czego jest coraz więcej?

Dzieci powtarzają słowa. Podczas ponownego powtarzania słów utworu naśladują powiew wiatru (delikatne kołysanie się na boki), świergot ptaków (ręce ułożone jak skrzydła), a na słowa: miłych przedszkolaków – uśmiechają się do siebie. Od słów- wiosna ,wiosna przyszła do nas- dzieci tworzą koło, spacerują spokojnie dookoła.

  • Zakładanie wiosennej hodowli.

Ziemia, pojemnik, sadzonka/nasionka (dla każdego dziecka).

Rozdajemy dzieciom pojemniki. Następnie wsypujemy do nich trochę ziemi, a dzieci wybierają, co będą w nich sadzić/siać. Kolejnym krokiem jest ponowne uzupełnienie pojemników ziemią i podlanie. Ważne, aby wspólnie przypomnieć sobie, co jest potrzebne roślinie do wzrastania (powietrze, woda, ziemia, odpowiednia temperatura).

Dzieci mogą dowolnie ozdobić pojemniki – tak aby wiedziały, która roślinka jest ich.

Zabawa ruchowa kształtująca prawidłową postawę ciała – Kwiaty rosną na wiosnę

  • Zabawa relaksacyjna Spacer pani Wiosny.

Dzieci naśladują ruchy siania (najpierw ruch jedną ręką w kierunku od siebie, a następnie drugą ręką), spokojnie spacerując .

  • Rysowanie obrazków związanych z wiosną.

Kartki, kredki.

Prosimy, aby dzieci narysowały coś, co kojarzy im się z wiosną (np. ptaszki, kwiatki, ogród itp.).

  • Masażyk relaksacyjny Podmuch wiosny.

Nagranie muzyki relaksacyjnej, odtwarzacz CD.

Dzieci siedzą w parach (jedno dziecko odwrócone do drugiego plecami). Podczas odtwarzania muzyki wykonują dowolne ruchy na plecach partnera (głaszczą, delikatnie stukają itp.). Następnie dochodzi do zamiany ról.

  • Wyprawka plastyczna, karta C
  • Dzieci:

- omawiają, co znajduje się na obrazku

- w każdej grupie obrazków wskazują, co było najpierw a co potem

*     Karta pracy nr 34 „Wiosna”

         Dzieci kolorują obrazek , wymieniają oznaki wiosny

 

PONIEDZIAŁEK 30.03.2020 r

TEMAT: OZNAKI WIOSNY

Przygotowała Beata Halamus

• Zabawa dydaktyczna Wiosenne kolory.

Obrazki przedstawiające wiosenne krajobrazy (np. z kalendarza).

Prosimy dzieci, aby powiedziały, jakie kolory kojarzą im się z wiosną i dlaczego. Wspólnie oglądajmy kartki z kalendarzy przedstawiające wiosenne krajobrazy. Następnie dzieci starają się wyszukać w najbliższym otoczeniu jak najwięcej przedmiotów w tych kolorach, np. zielony jak młode listki, żółty jak słoneczko, forsycje, biały jak kwitnące drzewa, fioletowy jak krokus, różowy jak magnolie.

• Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Wąchanie kwiatków – dzieci nabierają powietrze nosem, a wypuszczają ustami, naśladując wąchanie kwiatków.

Podlewamy kwiatki – pompujemy wodę do konewki, dzieci unoszą język do góry, w stronę nosa, opuszczają go w stronę brody, a następnie obie wargi wysuwają do przodu.

Bocian – dzieci wysuwają wargi mocno do przodu, naśladują dziób bociana, następnie otwierają szeroko wargi i je zamykają.

Żaba – żaba schowała się przed bocianem pod liściem i uśmiecha się szeroko – dzieci szeroko rozciągają wargi, potem uśmiechają się i ściągają wargi.

Kukułka – dzieci ściągają wargi do przodu i naśladują kukułkę – mówią: ku, ku, ku, ku.

Wiosenne porządki – przy szeroko otwartej jamie ustnej język wymiata wszelkie zakamarki: wędruje za górne i za dolne zęby.

• Zestaw zabaw ruchowych. Laski gimnastyczne.

• Ćwiczenia w staniu: − unoszenie w górę i przed siebie rąk trzymających za brzegi laskę gimnastyczną, − wychylanie ciała na boki z rękami uniesionymi nad głową,

trzymając oburącz laskę gimnastyczną, − skłony tułowia do podłogi i: przechodzenie do przodu i do tyłu przez laskę gimnastyczną trzymaną w obu dłoniach,

przekładanie laski z jednej, wyprostowanej w łokciu, ręki do drugiej,

przekładanie laski do tyłu, na ramiona, trzymanie laski z tyłu, pod łopatkami, rękami ugiętymi w łokciach.

• Ćwiczenia w siadzie: − skłon do podłogi z rękami prostymi w łokciach,

Trzymając laskę, − przekładanie laski: w bok, za plecami i przed sobą,

− przenoszenie nóg ugiętych w kolanach nad laską – za laskę i przed laskę,

− trzymanie laski stopami, pionowo, − utrzymanie w pionie laski ustawionej na dłoni.

• Ćwiczenie w leżeniu na brzuchu: − trzymanie laski przed sobą, w obu dłoniach, nad podłogą, przy wyprostowanych łokciach.

• Bieg przez laski gimnastyczne ułożone w odstępach na podłodze: − przeskakiwanie z nogi na nogę.

• Przeskakiwanie przez laski : − obunóż, bokiem, − na jednej nodze.

• Ćwiczenie na zakończenie – popisy: − ustawienie laski opartej o podłogę, klaśnięcie i złapanie jej, aby nie spadła na podłogę

• Rozwiązywanie zagadki B. Szelągowskiej o wiośnie

Wracają ptaki z daleka i kwiatki kiełkują wokoło.

Nadchodzi pora radosna, bo właśnie zaczyna się… (wiosna)

• Słuchanie opowiadania E. Stadtmüller Witaj, wiosno! Książka (s. 54–55).

Kiedy ta wiosna w końcu przyjdzie – marudziła Ada. – W przedszkolu już dawno śpiewamy o niej piosenki, wycinamy kolorowe motylki i kwiatki, a ona nic. – Jak to: nic – oburzył się tato. – Wiosna pracuje pełną parą, aby wybuchnąć zielenią, gdy tylko spadnie pierwszy ciepły deszcz. – Jakoś tej pracy nie widać – skrzywił się Olek. – Wszędzie szaro, buro i ponuro… – Chyba ktoś tu nie umie patrzeć uważnie… – pokręcił głową tato. – Jeśli ubierzecie się w pięć minut, to zabiorę was do parku na wyprawę detektywistyczną. Będziemy tropić ślady wiosny. Zgoda? – Zgoda! – zawołali bardzo zgodnie Ada i Olek. Trzeba przyznać, że parkowe alejki, tonące w marcowej mgle, nie wyglądały najlepiej. Odrapane ławki, pusty plac zabaw, błoto pod nogami. Olek już miał zaproponować powrót do domu, gdy tato zawołał: – STOP! Na prawo patrz! – Ale na co patrz? – nie zrozumiała Ada. Tato bez słowa wskazał parasolem na parkową sadzawkę. Tuż przy pustym łabędzim domku, na wierzbowych gałązkach bieliły się najprawdziwsze na świecie… – Bazie! – wrzasnął Olek. – Zobaczyłem je pierwszy, punkt dla mnie! Ada była niepocieszona. Na szczęście sokole oko taty dojrzało kolejny, niezaprzeczalny znak wiosny. Podczas gdy Olek wypatrywał ptaków na drzewach, tato dyskretnie przytrzymał Adę za kapturek kurtki i oczami wskazał wijącą się pośród burej trawy ścieżkę. Ada pobiegła nią i po chwili wszyscy usłyszeli jej radosny okrzyk: – Mam! Mam drugi znak wiosny! Remis! Teraz dopiero Olek zauważył malutkie żółte kwiatuszki, których rozczochrane główki pojawiły się nie wiadomo skąd tuż nad ziemią. – To podbiał – wyjaśnił dzieciom tato. – Bardzo pożyteczna, lecznicza roślinka. – A co ona leczy? – chciała wiedzieć Ada. – Wiosenne katarki, marcowe chrypki i kaszelki… – odparł tato. – Oj, chyba zbiera się na deszcz, więc lepiej wracajmy, żebyśmy nie musieli się nią kurować. Droga do domu – niby taka sama – okazała się pasmem radosnych odkryć. – Pąki na żywopłocie! – meldował Olek. – Zielony listek, o tu – na klombie! – nie dawała za wygraną Ada. – Przebiśniegi!!! – wykrzyknęli równocześnie na widok całej kępy ślicznych białych kwiatuszków rosnących na trawniku, tuż obok ich własnego domu. – Jak widzicie, wiosna wcale się nie leni – uśmiechnął się tato. – Trzeba tylko umieć patrzeć.

• Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania i ilustracji w książce.

− Na co narzekały dzieci? − Jaką propozycję złożył tata Adzie i Olkowi?

− Jakie zwiastuny wiosny dzieci zauważyły w parku?

− Czy w waszej okolicy można zobaczyć już jakieś zwiastuny wiosny?

• Zabawa ruchowa kształtująca prawidłową postawę ciała – Kwiaty rosną na wiosnę.

Trójkąt. Dzieci siedzą skulone na podłodze, na piętach. Na rytmiczny dźwięk trójkąta lub klaśnięcie powoli się prostują. Ręce mają wzniesione ku górze.

3 – latki. Karta pracy, cz. 2, str. 8

Dzieci: − nazywają zdjęcia, − dzielą rytmicznie ich nazwy (na sylaby), − nazywają inne oznaki zbliżającej się wiosny.

4 – latki. Karta pracy, cz. 2, str. 22–23

Dzieci: − nazywają zdjęcia, − dzielą rytmicznie ich nazwy (na sylaby), − dorysowują bazie na gałązkach, zgodnie z poleceniem.

• Słuchanie wiersza B. Szelągowskiej Kotki i kotki. Wazon z baziami. Mleka nie piją i nie biegają. I – jak to kotki – futerka mają. Lecz – dziwna sprawa – na drzewie rosną: szare, puchate... I tylko wiosną! Patrzcie – na stole wazon z baziami! A gdzie są kotki?

• Zabawa matematyczna Pestki dyni.

Pestki dyni (w łupinach i bez nich), talerzyk plastikowy dla każdego dziecka. Rozdajemy dzieciom pestki dyni w łupinach i pytamy, czy wiedzą, co to jest. Pokazujemy również pestki bez łupinek i zachęcamy do ich próbowania oraz określenia, jakie one są (smaczne, zdrowe, twarde). Następnie prosimy dzieci, aby pogrupowały pestki po 4 (5) na swoich talerzykach i przeliczyły, ile mają takich grupek

. • Praca plastyczna Wiosenny obrazek – numer 34.( dodatkowe obrazki do kolorowania)

Obrazek dzieci mogą pokolorować kredkami, a wyraz WIOSNA wykleić plasteliną.

. • Ćwiczenia ortofoniczne Wiosenna pogoda. Szarfy lub okręgi ze sznurka.

Rozłożone na podłodze,, kałuże”, a dzieci maszerują dookoła nich, naśladując palcami dłoni padający deszcz, i mówią: kap, kap, kap. Wchodzą do kałuż i naśladują rozchlapywanie wody przez mocne tupanie i powtarzanie sylab: chlap, chlap, chlap.