PRZEDSZKOLE NR 3
W MIASTECZKU ŚLĄSKIM

Grupa II Krasnoludki (3 latki)

Wychowawcy: Beata Halamus, Mirosława Skop

PIĄTEK 27.04.2020

 

Zagadki dotyczące elementów marcowej pogody.

Widzisz je za dnia na pogodnym niebie,

za to w dzień pochmurny chmurka chowa je za siebie. (słońce)

Gdy jest ciemna, to już wiesz,

że lada moment spadnie z niej deszcz. (chmura)

Mówimy, że coś jest białe jak... (śnieg)

Spada z chmury na ziemię kapu-kap.

Gdy tak się dzieje, parasolkę złap! (deszcz)

Gdy niebo się chmurzy, a czasem w czasie burzy

pojawia się nagle jasny znak na niebie

musisz wtedy uważać na mnie i na siebie! (piorun)

Szumi wokół nas, nawet tam, gdzie las, szszszszsz... (wiatr)

Słuchanie wiersza B. Formy Marcowe kaprysy.

Ja jestem marzec, ja wam pokażę,

jak dobrze mieszać pogodę w garze

Zmarzną wam nosy i zmarzną uszy,

i jeszcze trochę śnieżek poprószy.

Zanim na dobre wiosna przybędzie,

ja ślady zimy zostawię wszędzie.

I chociaż słońce mocniej przygrzeje,

to jeszcze chłodnym wiatrem powieje.

Rozmowa na podstawie wysłuchanego wiersza.

O jakim miesiącu była mowa w wierszu?

Jaka była wtedy pogoda?

Przypomnienie znaczenia przysłowia W marcu jak w garncu.

Dwa garnki: w jednym znajdują się obrazki/prawdziwe produkty (np.: marchewka, pietruszka, ziemniak, kalafior, groszek), a w drugim – obrazki z symbolami pogody (np.: deszcz, słońce, wiatr, śnieg, burza)

Pytamy: Jaką zupę można zrobić, mając garnek i warzywa? (Np. jarzynową). Prosi, aby dzieci zajrzały do pierwszego garnka, gdzie znajdują się potrzebne składniki. Dzieci wymieniają, co się tam znajduje.

Następnie podchodzą do drugiego garnka, gdzie znajdują się symbole marcowej pogody – To jest garnek z marcową pogodą. Tu również mówią, co można zaobserwować. Na koniec wyjaśniamy, że, tak jak w garnku z zupą można zauważyć różne warzywa, tak w marcowej pogodzie obserwujemy dużą różnorodność.

Zabawa matematyczna Największy, najmniejszy.

Symbole trzech parasoli (małego, większego i największego).

Rozkładamy parasole w dowolnym układzie. Prosimy dzieci, aby powiedziały, czym się od siebie różnią (wyglądem i wielkością), a potem – skąd wiadomo, że różnią się wielkością. Wybrane dziecko układa parasole od najmniejszego do największego. Trzylatek wskazuje najmniejszy parasol i największy parasol, a czterolatek mówi, który parasol jest mały, który większy, a który największy.

Quiz dydaktyczny Prawda czy fałsz?

Kartki, kredki.

Każde dziecko otrzymuje dwie kartki. Na jednej rysuje uśmiechniętą buzię, a na drugiej – smutną buzię. Buzia uśmiechnięta oznacza, że zgadza się z naszą wypowiedzią , a smutna, że się nie zgadza.

  • W marcu jest zawsze słonecznie.
  • W marcu może przydać się parasol.
  • W marcu może padać deszcz.
  • Symbolem deszczu są kropelki.

Rytmizowanie przysłowia W marcu jak w garncu.

Drewniane klocki.

Wypowiadamy rytmicznie tekst przysłowia, korzystając przy tym z drewnianych klocków (wystukujemy jego rytm). Następnie dzieci naśladują ten rytm.

 

CZWARTEK 26.03.2020 r

TEMAT: Zabawy z wiosną.

Przygotowała Beata Halamus

• Zabawa dydaktyczna Pierwszy, drugi, trzeci...

Patyczki matematyczne (mogą być kolorowe kredki ). Dzieci układają dywanik, w którym pierwszy patyczek będzie czerwony, drugi będzie zielony, trzeci będzie żółty, czwarty będzie niebieski, piąty będzie biały. Następnie dzieci kolejno podają kolegom (mamie) kolejność patyczków w dywaniku i nazywają kolory.

• Zabawa ruchowa

Kapu-kapu, pada deszcz - dzieci pokazują spadający deszcz ruchem ramion z góry do dołu, wszystko mokre wkoło - obracają się wokół własnej osi z lekko odchylonymi rękami,

przez kałuże sobie skacz- przeskakują z jednej nogi na drugą,

śmiejąc się wesoło.-pokazują palcami wskazującymi na usta.

• Ćwiczenia słuchowe Dźwięki wokół nas.

Gazeta, torebka foliowa, folia aluminiowa, kredki, pudełko plastikowe, szklanka z wodą, rurka. Eksperymentujemy wraz z dziećmi z wytwarzaniem dźwięków powstałych przez: darcie gazety, szuranie torebką foliową, stukanie palcem w folię aluminiową, stukanie kredką w pudełko plastikowe, bulgotanie wody w szklance – dmuchanie przez rurkę, zasuwanie suwaka przy bluzie itp.

Następnie dzieci siadają, tyłem., słuchają dźwięków i je rozpoznają. Na zakończenie dzieci mogą bawić się ze sobą w parach – jedno dziecko podaje zagadkę, drugie odgaduje.

• Słuchanie fragmentu wiersza J. Kulmowej Deszczowa muzyka.

Co to za dzwony? Czy to w tej rynnie? Dudni po dachach, jakby na bębnach.

Dudni ulewa taka... wiosenna. Tłucze o szyby wesołym deszczem.

Bębni kroplami wciąż jeszcze… jeszcze… I na listeczkach gra z całej duszy,

aż rozśpiewane skowronki głuszy!!!

•Zabawa ortofoniczna dzieci wydają głosy deszczu np. plum,plum ; kap,kap ; kapu, kapu:

Określają co robi deszcz : pada, pada ; leci, leci; dudni,dudni; kapie,kapie; szumi, szumi.

• Zabawa Deszczowy masażyk.

Dzieci dobierają się parami i siadają jedno za drugim na krzesełkach ustawionych oparciami na zewnątrz lub na dywanie.

Dziecko siedzące z tyłu wykonuje masażyk na plecach kolegi. Przy powtórzeniu zabawy zamieniają się rolami.

Na niebie pokazał się mały, biały kłębuszek. - rysują na plecach spiralę,

Psotny wiatr dmuchał mocno. - przesuwają palcami obu rąk po plecach,

Przygonił dużo chmurek. - rysują palcami wskazującymi wiele spiralek,

Chmurki uderzały o siebie i popłakiwały. - stawiają kreski w różnych miejscach na plecach,

Z daleka było słychać pomruki zbliżającej się burzy. - uderzają piąstkami,

Nagle pojawił się błysk.- rysują zygzak pioruna,

Wystraszone chmurki zaczęły lać łzy. -.uderzają wszystkimi palcami jak przy grze na pianinie

Rozbiegły się po całym niebie i zniknęły.- przesuwają po plecach wewnętrzną stroną dłoni,

Deszcz był coraz słabszy,- wykonują pojedyncze stuknięcia palcami wskazującymi,

a na niebie rozbłysło słońce.- rysują koło i promyki.

• Praca plastyczna Słońce i deszcz.

3- latki . Wyprawka plastyczna, karta 24,

Żółte kredki, okrągłe waciki kosmetyczne, naklejki – obrazki kropli, klej. Dzieci: − kolorują rysunek słońca żółtą kredką, − przyklejają na rysunku dużej chmury waciki kosmetyczne, − naklejają obrazki kropel deszczu w wyznaczonych miejscach

4- latki. Wyprawka plastyczna, karta 23,

Kredki, wata kosmetyczna, niebieska lub biała plastelina, klej. Dzieci: − kolorują tło na niebiesko, a słońce na żółto, − przyklejają watę na rysunkach chmur, − przyklejają krople deszczu z plasteliny w wyznaczonych miejscach.

Słuchanie wiersza B. Szelągowskiej Zabawa z wiosną.

Stąpa wiosna po łące. Idzie cicho i słucha. Tyle dźwięków cudownych wpada wiośnie do ucha!

„Ka, ka, ko, ko, ki, ke, ke! Chyba też się pobawię. Aka, aku, aki, ka i pobiegam po trawie”.

Wiosna goni motylka. Wiosna bawi się z osą. Zdjęła swoje buciki, bo pobiegać chce boso.

„Oko, oka, oke, ke! Ale tu jest przyjemnie. Ika, ika, ike, ke. Bawcie się już beze mnie!”

I pobiegła do lasu! I pobiegła radosna, nasion garść wysypując. Taka właśnie jest wiosna!

Następnie mówi go jeszcze raz, a dzieci powtarzają znajdujące się w nim sylaby, mogą naśladować jego treść.

• Ćwiczenia słownikowe: Jaka jest pogoda?

Karteczki w czterech kolorach.

Dziecko ma zamknięte oczy. Losuje karteczkę w jednym z czterech kolorów i go nazywa.

Dziecko ma wymyślić jak najwięcej określeń: kolor żółty – jakie może być słońce? (gorące, zasłonięte chmurami, grzejące, jasne, żółte) kolor niebieski – jaki może być deszcz? (mokry, padający, drobny, silny, ciepły, ulewny) kolor zielony – jaki może być wiatr? (silny, słaby, niebezpieczny, zimny, delikatny) kolor czerwony – jaka może być pogoda? (ładna, brzydka, wiosenna, burzowa, słoneczna, deszczowa

• Obserwowanie chmur przez okno. Dzieci przyglądają się dokładnie chmurom i mówią, jaki mają kolor, kształt, jaką wielkość, czy się poruszają, czy stoją w miejscu, co przypominają lub do czego podobny jest ich kształt.

• Ćwiczenia oddechowe. Chmury i deszcz.

Dla dziecka: słomka, kartka, kredki, krople deszczu wycięte z papieru. Zadanie do wykonania: na górze narysować chmurę, a na dole – trawę. Dorosły układa dziecku na chmurze krople deszczu wycięte z papieru. Zadanie dzieci polega na przeniesieniu kropel deszczu z chmur na ziemię za pomocą słomek. Dzieci przykładają słomki do kropli, wciągają powietrze, zasysają krople i je przenoszą.

 

ŚRODA 25.03.2020

TEMAT: KOLOROWE PARASOLE

Przygotowała Mirosława Skop


* Zabawa dydaktyczna kształtująca słuch oraz narząd mowy pt. " Jesienna pogoda"
- słuchanie odgłosów padającego deszczu oraz wiejącego wiatru;
- nazywanie zjawisk pogodowych;
- naśladowanie odgłosów deszczu i wiatru;


* Zabawa ruchowa doskonaląca poczucie rytmu pt. " Pada deszczyk"
- ilustrowanie ruchem treści wiersza;(powtarzamy kilka razy)


Pada deszczyk ( naśladowanie rękami padającego deszczu)
pada deszczyk (naśladowanie rękami padającego deszczu)
wieje, wieje wiatr ( wymachy rąk w prawo i lewo)
błyskawica grzmot ( klaśnięcie w dłonie i tupnięcie nogą)
błyskawica grzmot ( klaśnięcie w dłonie i tupnięcie nogą)
a na niebie kolorowa tęcza ( zatoczenie kręgu rękami nad głową)


* Słuchanie wiersza A. Łady - Grodzickiej pt. " Sześć parasoli"
- ilustrowanie treści wiersza za pomocą sylwet;
- rozmowa na temat treści wiersza;
- wykonanie masażyku na plecach kolegi;


Treść wiersza:
Kiedy deszcz na dworze pada, to w szatni stoi kolorowych parasoli gromada.
Ten pierwszy w esy -floresy – to parasol Teresy.
Drugi – czerwony w kółka – to parasol Jurka.
Trzeci – beżowy w kropki – to parasol Dorotki.
Czwarty – żółty w kwiatki – to parasol Beatki.
Piąty – w ciapki zielony – to parasol Ilony.
Szósty – niebieski w kratkę – wybrał sobie Małgorzatkę.
Z Małgorzatą chodzi wszędzie i czeka, aż deszcz będzie.


* Zabawa ruchowa z wykorzystaniem chusty pt. "Duży i mały deszcz"
- podczas muzyki granej w niskim rejestrze dzieci trzymają chustę nisko (duży deszcz);
- natomiast podczas muzyki granej w górnym rejestrze dzieci wspinają się na palce i unoszą wysoko chustę (mały deszcz);

* Zabawa ruchowa doskonaląca umiejętność rozpoznawania kolorów i reagowania na umówiony sygnał pt. "Kolorowe parasolki"(należy przygotować kolorowe, papierowe parasolki)
- wybieranie parasolek w kolorze zielonym, czerwonym, niebieskim lub żółtym;
- swobodne poruszanie się w rytm muzyki;
- na przerwę w muzyce każde dziecko powinno odnaleźć kałużę w kolorze odpowiadającym parasolce;

* Zabawa   ruchowa pt. " Wiosenny spacer"
- podczas gry na trójkącie dzieci maszerują pomiędzy rozłożonymi na podłodze kałużami;
- uderzenie w bębenek sygnalizuje schowanie się przed deszczem w ustalonym wcześniej miejscu;

*Karta pracy część 2 „Olek i Ada” karta 7

 

WTOREK 24.03.2020 r.

TEMAT : Wiosenny deszczyk

Przygotowała Beata Halamus

Zabawa dydaktyczna:

Parasol przeciwdeszczowy. Wycięte sylwety kropelek i parasola, słomki. Dzieci za pomocą słomek przenoszą na sylwetę parasola kilka papierowych kropelek.

• Ćwiczenie grafomotoryczne Kałuże. Rysunki kałuży o prostych kształtach, nożyczki. Dzieci wycinają otrzymane rysunki.

• Wprowadzenie do zajęć – kończenie zdania. Dorosły rozpoczyna zdanie Deszcz jest... i prosi o dokończenie kolejne osoby.

• Deszczyk B. Forma.

Kapu-kapu, pada deszcz, strugi lecą z nieba. A ja jednak powiem wam: martwić się nie trzeba.

Weź parasol zaraz do ręki, włóż na nogi kalosze. Zanuć słowa tej piosenki i wesoło ruszaj w drogę.

Kap-kapu-kapu-kap, deszczyk z nieba leci, w kroplach deszczu, nucąc tak, idą sobie dzieci.

Kapu-kapu, pada deszcz, wszystko mokre wkoło, przez kałuże sobie skacz, śmiejąc się wesoło.

• Rozmowa na podstawie tekstu:

− Jak padał deszcz? − Co się przydaje podczas deszczu? − Skąd leciał deszczyk? − Co można robić podczas deszczu?

Powtarzanie tekstu z równoczesnym wytupywaniem rytmu

• Zabawa badawcza Deszczowy eksperyment.

Miska, dwie szklanki wody, cztery szklanki mąki ziemniaczanej, barwnik spożywczy (opcjonalnie). Można z dziećmi próbować najpierw złapać w ręce samą wodę. Następnie wyrabiamy masę z przygotowanych składników. Dzieci, bawiąc się nad miską (tworząc np. kulki lub kładąc masę na dłoni), obserwują, co dzieje się z powstałą cieczą. Ciecz nienewtonowska (czytaj nieniutonowska) to płyn, który pozornie przeczy prawom fizyki. W spoczynku, bez działającej na niego żadnej siły, zachowuje się jak zwykła ciecz, ale gdy tylko dostarczymy mu jakąś energię, np. poprzez nacisk, ciecz ta zachowuje się jak ciało stałe

• Zabawa badawcza Jak powstaje deszcz?

Słoik, gorąca woda, talerzyk, kilka kostek lodu. Dzieci obserwują, jak wlewa się do słoika gorącą wodę i przykrywa słoik talerzykiem, na którym kładzie kilka kostek lodu. Wspólnie obserwują zjawisko tworzenia się pary wodnej, która w kontakcie z zimnym talerzykiem (kostkami lodu) zaczyna się skraplać.

• Zabawa sensoryczna Deszczyk. Spryskiwacz, pipeta. N. wraz z dziećmi podchodzi do kolejnych stacji – najpierw spryskuje dłonie dzieci spryskiwaczem, następnie dzieci kolejno podchodzą do odkręconego kranu z wodą, a na koniec – ponownie do N. (skrapianie dłoni pipetą z wodą). N. pyta: Który deszczyk był najprzyjemniejszy? Dlaczego?

• Zabawa badawcza Co tonie, a co nie tonie w kałuży?

Miska z wodą, kilka lekkich przedmiotów (np.: piórko, łupinka orzecha) i cięższych przedmiotów (np.: drewniany klocek, kamień). Wybrane dzieci wrzucają do miski z wodą kolejne przedmioty i wspólnie zastanawiają się, dlaczego część z nich tonie, a część nie.

• Zabawa orientacyjno-porządkowa W czasie deszczu.

Dzieci kucają. Na hasło - Pada deszcz, powoli wstają (aż do wspięcia na palcach) – tak jak rosnące rośliny. Następnie dzieci swobodnie spacerują, wybierając nowe miejsce, i zabawa się powtarza.

• Rozmowa kierowana na temat: Do czego jest potrzebny deszcz?

Deszcz jest potrzebny np.: w rolnictwie (hodowla upraw), roślinom (aby mogły rosnąć), aby zmyć kurz i zanieczyszczenia, do uzupełnienia wody w zbiornikach wodnych.

• Zabawa ruchowa Skaczemy przez kałuże. Wycięte kontury kałuż (mogą być te z I części dnia). Wraz z dziećmi można rozłożyć w różnych miejscach pokoju kałuże, przez które dzieci kolejno skaczą

. • Ćwiczenie graficzne Kropelki. Rysunek chmury, a pod nią kilka linii przerywanych, tworzących deszcz, kredki. Zadaniem dzieci jest połączenie linii przerywanych i pokolorowanie chmurki.

 

Poniedziałek 23.03.2020

Temat dnia: W marcu jak w garncu

Przygotowała Mirosława Skop

 

*Ćwiczenia dużej motoryki i małej motoryki – Chmury i deszcz.

Dzieci rysują w powietrzu duże chmury: najpierw prawą ręką, potem lewą ręką i obiema rękami. Następnie unoszą ręce wysoko nad głową i palcami naśladują padający deszcz, poruszając rękami z góry na dół. Kucają, uderzając palcami w podłogę: najpierw powoli, a potem coraz szybciej i moc­niej – naśladują ulewę.

*Deszczowe kropelki  

Folia bąbelkowa: gruba i cienka.

Dzieci dotykają folii bąbelkowej, porównują wielkość kółeczek. Naciskają je palcami, zgnia­tając. Starają się zgnieść jak najwięcej deszczo­wych kropelek.

*Słuchanie opowiadania

 

– Przecież świeci słońce. Nie chcę żadnej kurtki i czapki – stwierdził Olek, wyglądając przez okno. – Jest wiosna.

– Synku, jest dopiero marzec i może nawet spaść śnieg.

– Śnieg? Tato, przecież za chwilę przylecą bociany. Nie może im napadać do gniazda! – oburzył się Olek.

– Jest takie przysłowie o pogodzie: „W marcu jak w garncu”, czyli w garnku – wyjaśnił tata.

Chłopiec nie bardzo rozumiał, co to znaczy. Samodzielnie zasznurował buty, bo nauczył się tego w przed­szkolu. Nie chciał jednak założyć ani kurtki, ani czapki.

Na dworze świeciło ciepłe słońce. Ptaszki świergotały radośnie i przenosiły w dziobkach gałązki, puch i su­chą trawę do budowy gniazd. Olek z tatą dotarli na plac zabaw, ale w tej samej chwili na niebie pojawiły się ciemne chmury. Momentalnie zrobiło się zimno, wiatr rozkołysał drzewa i huśtawki, a krople deszczu zaczęły bębnić po zjeżdżalni dla dzieci. Na szczęście tata miał w torbie kurtkę i czapkę Olka i szybko ubrał synka. Schowali się pod daszkiem, czekając na poprawę pogody. Deszcz jednak zrobił im psikusa i zamie­nił się w… kulki.

– Tato, z nieba spadają lody! – zawołał chłopiec, kładąc na rączce zimną kuleczkę.

– To jest grad – wyjaśnił tata. – Lodowe kulki. Musimy to przeczekać.

Po pewnym czasie niebo znów zrobiło się błękitne, słońce wystawiło promyczki i ogrzało zmarznięte bu­zie.

– Widzisz, mówiłem! „W marcu jak w garncu”, czyli pogoda pełna niespodzianek: raz słońce, raz grad, raz spokój, raz wiatr… Do wyboru, do koloru – zaśmiał się tata.

– Zupełnie jak w garnku z twoją zupą. Groszek i marchewka, seler i…

– Rzodkiewka! – dokończył rymowanie tata.

A wieczorem, kiedy Ada z mamą wróciły do domu i usłyszały o przygodzie z gradem, mama wymyśliła wesołą piosenkę:

Zupa z jarzynek dobra na wszystko.

Bocian już wrócił, stoi nad miską.

I w swoim gnieździe woła radośnie:

– Nalejcie zupy zmarzniętej Wiośnie

*Praca plastyczna Garnek.

Rysunek garnka narysowany na kartce , plastelina w różnych kolorach.

Dzieci wyklejają rysunek garnka kawałkami plasteliny. Urywają kawałek plasteliny w dowolnym kolo­rze, wyrabiają go w dłoni i rozcierają opuszkami palców, tworząc kolorowe kółeczka. Po zakończeniu sprzątają miejsce pracy.

Mogą wyklejać elementy pogody marcowej.

w marcu jak w garncu 2